این کودک کیست؟ مسیحِ پادشاه
از لوقا ۲:۲۱-۴۰ و سرود «این کودک کیست؟»: کودکِ آخور همان مسیحِ پادشاه است که در فقر زاده شد و راهش به صلیب میرسد.
- لوقا ۲:۲۱-۴۰
- غلاطیان ۴:۴-۷
- اول قرنتیان ۱:۲۶-۳۰
از لوقا ۲:۲۱-۴۰ و سرود «این کودک کیست؟»: کودکِ آخور همان مسیحِ پادشاه است که در فقر زاده شد و راهش به صلیب میرسد.
داستان «دشمنان» چخوف در کنار لوقا ۱۸:۱-۸، متی ۲۷:۳۵-۴۴ و عبرانیان ۱۳:۴: دعای پیگیر، فداکاری نجاتدهنده و وفاداری در ازدواج.
از دوم تیموتائوس ۲:۱-۱۳: مسیحی مانند سرباز، ورزشکار و کشاورز سختی را تحمل میکند، قانون را نگه میدارد و صبورانه منتظر محصول میماند.
از لوقا ۹:۵۷-۶۲: سه نفر با عیسی روبهرو میشوند اما شاگرد نمیشوند؛ پیروی از او یعنی سنجیدن بها، بهانه نیاوردن و به عقب نگاه نکردن.
از لوقا ۸:۱-۳، متی ۲۷:۵۵-۶۱ و یوحنا ۲۰:۱-۱۸: مریم مجدلیه، آزادشدهٔ مسیح، او را خدمت میکند، پای صلیب میماند و نخستین شاهد قیام میشود.
از متی ۲۲:۴۱-۴۶: مسیح پسر موعود داوود و در عین حال خداوندِ داوود است؛ پادشاهی بیگناه و رحیم که ملکوتش پایان ندارد.
از یوحنا ۲۰:۱۱-۱۸: ایمان مریم مجدلیه با رهایی آغاز شد، پای صلیب ایستاد و با دیدار مسیحِ قیامکرده دوباره زنده شد.
یکشنبهٔ نخل، از متی ۲۷ و یوحنا ۱۸:۳۳-۳۸: عیسی پادشاه فروتنی است که جهان او را مسخره کرد و پادشاهیاش از این جهان نیست.
از مرقس ۲:۱۳-۱۷، دعوت لاوی: مسیح گناهکاران را به نجات و آرامی، به خدمت، به حمل صلیب و به وفاداری تا پایان فرا میخواند.
یکشنبهٔ دوم ادونت، لوقا ۲:۱۳-۱۴: صلح واقعی اجباری یا سیاسی نیست؛ از آشتی انسان با خدا بهواسطهٔ مسیح آغاز میشود.
از عبرانیان ۹:۲۴-۲۸ و ۱۳:۸: در عصر علم هنوز به مسیح نیاز داریم که برای برداشتن گناه ظاهر شد، اکنون برای ما حاضر است و باز خواهد آمد.
از پیدایش ۳: گناه با غرور و نافرمانی آغاز شد، نخست در فرشتهای سقوطکرده و سپس در آدم و حوا، و صلیب مسیح پاسخ خدا به آن است.
از اول پطرس ۲:۲۱-۲۵: مسیح در بیگناهی، بردباری در برابر دشنام و ایثار خود بر صلیب برای ما سرمشق گذاشت.
معنای واژهٔ «هامارتیا» (گناه) در عهد جدید: نرسیدن به هدفی که خدا برای آن ما را آفرید، و تنها درمان آن در مسیح؛ از رومیان ۳:۲۳-۲۴ و ۶:۲۳.
عبرانیان ۱۰:۱۹-۲۵: مسیح راهی تازه و زنده از میان پرده گشود؛ پس پرستش، مشارکت زنده با خداست، نه آیینی مرده.
بر اساس اول تیموتائوس ۱:۱۵ و داستان زکی در لوقا ۱۹:۱-۱۰: هیچکس نمیتواند بهای گناه خود را بپردازد؛ نجات هدیهای است که مسیح بر صلیب کامل کرد.
بر اساس یونس باب ۳ و مزمور ۸۵: ضعفها و قوتهای یونس نبی و رحمت خدا بر نینوای توبهکار.
چگونه جمعیتی که عیسی را چون پادشاه استقبال کرد در پنج روز بر ضد او شد؛ بر اساس مرقس ۱۱:۷-۱۰ و ۱۵:۶-۱۵، و هشداری دربارهٔ ایمان سطحی.
بر پایهٔ رومیان ۳:۲۱-۳۱: خدا گناهکاران را از راه ایمان به مسیح، که مجازات شریعت را بر صلیب به دوش کشید، عادل میشمارد.