خلاصه
کشیش نینوس مقدسنیا با سخنان عیسی بر سر پیاله در متی ۲۶:۲۷-۲۸، یعنی خونِ عهد جدید، آغاز میکند و دو بخش پایانی مزمور ۱۱۹ را میخواند. او در شروع مجموعهای پاییزی که آن را به کلاس زبان یونانی عهد جدید تشبیه میکند، عبرانیان ۹:۱۱-۱۸ را میخواند و توضیح میدهد چرا عهد جدید به یونانی، زبان بینالمللی آن روزگار، نوشته شد، در حالی که عیسی به آرامی سخن میگفت و اشعیا را به عبری خواند. سپس واژهٔ «دیاتیکی» را بررسی میکند. یونانی واژهٔ دیگری، «سینتیکی»، برای پیمان میان دو طرف برابر داشت، مانند ازدواج یا عهد داوود و یوناتان. اما دیاتیکی یعنی وصیت: یک طرف همه چیز را میبخشد و شرط میگذارد و طرف دیگر تنها میپذیرد یا رد میکند. رابطهٔ خدا و انسان چنین است، چنانکه با نوح، ابراهیم و اسرائیل بود. وصیت تنها با مرگ اعتبار مییابد و مرگ مسیح وعدهٔ خدا را مُهر کرد. هر کس باید آری یا نه بگوید و چون فرزند خدا زندگی کند.
آیات کتابمقدس
- عبرانیان ۹:۱۱-۱۸
- متی ۲۶:۲۷-۲۸
- مزمور ۱۱۹:۱۶۱-۱۷۶
- پیدایش ۱۷