خلاصه
کشیش نینوس مقدسنیا با اول قرنتیان ۱۵:۵۸ آغاز میکند، اینکه زحمت در خداوند بیهوده نیست، و بخشهایی از مزمور ۱۳۵ را بهعنوان دعوت به ستایش میخواند. متن اصلی او عبرانیان ۶:۱۰-۱۲ است: خدا بیانصاف نیست که عمل شما و محبتی را که در خدمت به مقدسین برای نام او نشان دادهاید فراموش کند. او از کسانی میگوید که سالها در کلیسا خدمت کردهاند، در گروه سرایندگان، در تعلیم یا در ادارهٔ کلیسا، و در پیری احساس میکنند فراموش شدهاند و کسی قدرشان را نمیداند. به گفتهٔ او انسان فراموشکار و بیانصاف است، اما خدا هر تلاشی را میبیند و ارج مینهد. عمل و محبت باید همراه هم باشند: خدمتِ بیمحبت و از سر اجبار ارزش چندانی ندارد و محبتی که فقط زبانی باشد توخالی است. بر اساس آیهٔ ۱۱ از دلشکستگان میخواهد امید خود را بر خدا بگذارند و تا پایان ادامه دهند، و بر اساس آیهٔ ۱۲ کاهل نباشند، بلکه از کسانی سرمشق بگیرند که با ایمان و صبر وارث وعدهها میشوند.
آیات کتابمقدس
- عبرانیان ۶:۱۰-۱۲
- اول قرنتیان ۱۵:۵۸
- مزمور ۱۳۵