خلاصه
کشیش نینوس مقدسنیا در پنجشنبهٔ هفتهٔ فصح، شب شام آخر، با سخنان پولس دربارهٔ شام خداوند در اول قرنتیان ۱۱ آغاز میکند و سپس به یوحنا ۱۳:۱-۱۷ میپردازد، جایی که عیسی پای شاگردانش را میشوید. او داستان کوتاه پسری را میگوید که مادرش برایش لباس نو دوخته است؛ پسر در گل میافتد و هرچه میکوشد با دست خود خودش را پاک کند، همهچیز را کثیفتر میکند. انسان نیز نمیتواند خود را پاک سازد. سپس هیکل اورشلیم را توصیف میکند: مذبحِ صحن که بره بر آن قربانی میشد، حوضی که کاهن دست و پای خود را در آن میشست، قدس با چراغدان هفتشاخه، میز نان و مذبح بخور، و قدسالاقداس با صندوق عهد که کاهن اعظم سالی یک بار با خون به آن وارد میشد. به گفتهٔ او همهٔ اینها به مسیح اشاره داشتند و مسیح در این هفته خود همین راه را میپیماید، از مذبحِ صلیب تا حضور پدر، بهعنوان کاهن اعظم آسمانی. شستن پای شاگردان بخشی از همین راه و نیز سرمشقی از فروتنی برای شاگردان است. وقتی پطرس اعتراض میکند، عیسی پاسخ میدهد که این کارِ اوست: نجات کار خداوند است، نه کار انسان.
آیات کتابمقدس
- یوحنا ۱۳:۱-۱۷
- اول قرنتیان ۱۱:۲۳-۲۶