خلاصه
کشیش نینوس مقدسنیا اول قرنتیان ۱۳:۴-۸ را میخواند و موعظه را بر خبری از یک روزنامه دربارهٔ دختری در چین بنا میکند که پانزده سال از پدرش در حالت زندگی نباتی پرستاری کرد و هر روز ساعتها به او رسیدگی نمود. او سه درس میگیرد. نخست، نیکویی میتواند از جایی دور از انتظار بیاید: همانگونه که نتنائیل پرسید آیا از ناصره چیز خوبی بیرون میآید (یوحنا ۱:۴۵-۴۶)، ما هم بیشتر خبر بد میشنویم و از یاد میبریم که هنوز انسانهای نیک هستند، و ایمانداران باید در شمار آنان باشند. دوم، محبت فقط حرف نیست؛ کار، وقت و ازخودگذشتگی میخواهد، چنانکه خدا جهان را آنقدر محبت کرد که پسر یگانهٔ خود را داد (یوحنا ۳:۱۶). سوم، بر پایهٔ اول قرنتیان ۱۲:۲۵-۲۷، کلیسا یک بدن است که اعضایش به فکر یکدیگرند: هر کس روزی محتاج دیگری میشود و محبت هم یاری دادن است و هم یاری پذیرفتن. او با شکرگزاری برای محبتی که خدا بر صلیب نشان داد پایان میدهد.
آیات کتابمقدس
- اول قرنتیان ۱۳:۴-۸
- یوحنا ۱:۴۵-۴۶
- یوحنا ۳:۱۶
- اول قرنتیان ۱۲:۲۵-۲۷