یک واسطه: آیا همهٔ ادیان به خدا میرسند؟
از اول تیموتائوس ۲:۵-۶ و یوحنا ۱۴:۶: یک خدا و یک واسطه هست، عیسی مسیح، که تنها او راه و راستی و حیات است.
- اول تیموتائوس ۲:۵-۶
- یوحنا ۱۴:۶
- یوحنا ۱۴:۹
از اول تیموتائوس ۲:۵-۶ و یوحنا ۱۴:۶: یک خدا و یک واسطه هست، عیسی مسیح، که تنها او راه و راستی و حیات است.
از فیلیپیان ۲:۱-۱۱: مسیح که با پدر برابر بود خود را تا صلیب فروتن ساخت؛ روحالقدس همین فروتنی را در ایمانداران پدید میآورد.
از فیلیپیان ۴:۴-۹: سلامتی خدا، سومین ثمرهٔ روح، دل را از درون نگاه میدارد و ایمانداران را صلحجو میسازد.
از یوحنا ۱۵:۹-۱۱: ماندن در محبت مسیح به شادی پایدار او میانجامد، ثمرهای از روح که حتی در سختیها برقرار میماند.
از اول قرنتیان ۱۳ و یوحنا ۱۳:۳۴-۳۵: محبت خدا، نخستین ثمرهٔ روح، بیقیدوشرط است و باید در عمل دیده شود، نه در حرف.
موعظهٔ پنطیکاست از رومیان ۸:۹-۱۱: روح خدا در ایمانداران ساکن است و آنان در روح عبادت، دعا، شادی، محبت، مشارکت و خدمت میکنند.
از یوحنا ۲۱:۱۵-۱۹: دعوت، رشد، انکار و احیای پطرس نشان میدهد که مسیحِ قیامکرده همیشه بازگشتکنندگان را میپذیرد.
از یوحنا ۲۰:۱۹-۲۹: مسیحِ قیامکرده با مهربانی به سراغ توما در شک او میآید و او را به اعتراف «ای خداوند من و ای خدای من» میرساند.
از یوحنا ۲۰:۱۱-۱۸: ایمان مریم مجدلیه با رهایی آغاز شد، پای صلیب ایستاد و با دیدار مسیحِ قیامکرده دوباره زنده شد.
یکشنبهٔ نخل، از متی ۲۷ و یوحنا ۱۸:۳۳-۳۸: عیسی پادشاه فروتنی است که جهان او را مسخره کرد و پادشاهیاش از این جهان نیست.
از یوحنا ۵:۱۶-۱۷: «پدر من تا کنون کار میکند و من نیز کار میکنم.» عیسی از کار خود خسته نشد و خوراکش انجام ارادهٔ پدر بود.
از عبرانیان ۵:۷-۹: عیسی با آنکه پسر بود، از رنجهایش اطاعت را آموخت؛ ایمانداران نیز از روی محبت، نه ترس، از خدا اطاعت میکنند.
از متی ۵:۱۷-۲۰: عیسی شریعت و انبیا را به کمال رساند و به هر وسوسه با کلام پاسخ داد؛ ایماندار هر روز به کلام خدا نیاز دارد.
از یوحنا ۱۷: عیسی سحرگاه دعا میکرد، ارادهٔ پدر را میجست، برای دیگران دعا میکرد و در سختترین ساعت بیشتر دعا کرد؛ الگویی برای دعای ما.
از یوحنا ۱۳:۱-۱۷: محبت مسیح الهی، شخصی و در عمل آشکار است؛ از شستن پاهای شاگردان تا فدا کردن جان خود.
از لوقا ۹:۵۱-۵۶: مسیح شاگردان، ریاکاران و کلیساها را برای اصلاحشان توبیخ میکرد و ایمانداران نیز باید یکدیگر را با محبت اصلاح کنند.
از لوقا ۷:۳۶-۵۰: مسیح زن توبهکار، مصلوبکنندگان خود، پطرسِ انکارکننده و شائولِ جفاکننده را بخشید؛ ما نیز باید همینگونه ببخشیم.
از متی ۴:۲۳: مسیح به آنچه تعلیم میداد عمل میکرد و کلام پدر را هر روز، آشکارا، با دلسوزی و با اقتدار تعلیم میداد؛ ما نیز چنین کنیم.
از مرقس ۲:۱۳-۱۷، دعوت لاوی: مسیح گناهکاران را به نجات و آرامی، به خدمت، به حمل صلیب و به وفاداری تا پایان فرا میخواند.
از فیلیپیان ۳:۷-۱۴ و متی ۶:۲۵-۳۴: نه در بند گذشته بمانیم و نه نگران نقشههای خود برای آینده باشیم؛ امروز را با توکل به خدا زندگی کنیم.
یکشنبهٔ چهارم ادونت، یوحنا ۱۳:۳۴-۳۵ و ۱۵:۹-۱۴: محبت نشانهٔ شاگردان مسیح است و در عمل دیده میشود، چنانکه او جان خود را داد.
یکشنبهٔ سوم ادونت، لوقا ۱:۳۹-۵۶: شادی واقعی در لذت، ثروت یا شهرت نیست، بلکه در نجات و نزدیکی به خدا بهواسطهٔ مسیح است.
از مرقس ۹:۴۱-۴۸: بهشت و جهنم هر دو واقعی و ابدیاند، اما ایماندار از روی محبت نزد خدا میآید، نه از ترس جهنم یا شوق بهشت.
از رومیان ۱ و ۲، یوحنا ۱۲:۴۴-۵۰ و مکاشفه ۲۰:۱۱-۱۵: خدای پرمحبت داور عادل نیز هست و همه در برابر مسیح حساب پس خواهند داد.