سلامتی، سومین ثمرهٔ روح
از فیلیپیان ۴:۴-۹: سلامتی خدا، سومین ثمرهٔ روح، دل را از درون نگاه میدارد و ایمانداران را صلحجو میسازد.
- فیلیپیان ۴:۴-۹
- غلاطیان ۵:۲۲-۲۳
- یوحنا ۱۵:۹-۱۱
از فیلیپیان ۴:۴-۹: سلامتی خدا، سومین ثمرهٔ روح، دل را از درون نگاه میدارد و ایمانداران را صلحجو میسازد.
از یوحنا ۱۵:۹-۱۱: ماندن در محبت مسیح به شادی پایدار او میانجامد، ثمرهای از روح که حتی در سختیها برقرار میماند.
از لوقا ۲۴:۱۳-۳۵: مسیحِ قیامکرده با دو شاگرد دلسرد که از اورشلیم دور میشوند همراه میشود و آنان را به ایمان و کلیسا بازمیگرداند.
از یوحنا ۲۱:۱۵-۱۹: دعوت، رشد، انکار و احیای پطرس نشان میدهد که مسیحِ قیامکرده همیشه بازگشتکنندگان را میپذیرد.
از یوحنا ۲۰:۱۹-۲۹: مسیحِ قیامکرده با مهربانی به سراغ توما در شک او میآید و او را به اعتراف «ای خداوند من و ای خدای من» میرساند.
از یوحنا ۲۰:۱۱-۱۸: ایمان مریم مجدلیه با رهایی آغاز شد، پای صلیب ایستاد و با دیدار مسیحِ قیامکرده دوباره زنده شد.
از یوحنا ۵:۱۶-۱۷: «پدر من تا کنون کار میکند و من نیز کار میکنم.» عیسی از کار خود خسته نشد و خوراکش انجام ارادهٔ پدر بود.
از عبرانیان ۵:۷-۹: عیسی با آنکه پسر بود، از رنجهایش اطاعت را آموخت؛ ایمانداران نیز از روی محبت، نه ترس، از خدا اطاعت میکنند.
از متی ۵:۱۷-۲۰: عیسی شریعت و انبیا را به کمال رساند و به هر وسوسه با کلام پاسخ داد؛ ایماندار هر روز به کلام خدا نیاز دارد.
از لوقا ۱۴:۱-۱۴: عیسی دعوتها را با محبت میپذیرفت، در مهمانی خدمت میکرد و بر سر سفره فروتنی میآموخت؛ الگویی برای مهمان و میزبان.
از یوحنا ۱۷: عیسی سحرگاه دعا میکرد، ارادهٔ پدر را میجست، برای دیگران دعا میکرد و در سختترین ساعت بیشتر دعا کرد؛ الگویی برای دعای ما.
از لوقا ۹:۵۱-۵۶: مسیح شاگردان، ریاکاران و کلیساها را برای اصلاحشان توبیخ میکرد و ایمانداران نیز باید یکدیگر را با محبت اصلاح کنند.
از لوقا ۷:۳۶-۵۰: مسیح زن توبهکار، مصلوبکنندگان خود، پطرسِ انکارکننده و شائولِ جفاکننده را بخشید؛ ما نیز باید همینگونه ببخشیم.
از متی ۴:۲۳: مسیح به آنچه تعلیم میداد عمل میکرد و کلام پدر را هر روز، آشکارا، با دلسوزی و با اقتدار تعلیم میداد؛ ما نیز چنین کنیم.
از فیلیپیان ۳:۷-۱۴ و متی ۶:۲۵-۳۴: نه در بند گذشته بمانیم و نه نگران نقشههای خود برای آینده باشیم؛ امروز را با توکل به خدا زندگی کنیم.
یکشنبهٔ سوم ادونت، لوقا ۱:۳۹-۵۶: شادی واقعی در لذت، ثروت یا شهرت نیست، بلکه در نجات و نزدیکی به خدا بهواسطهٔ مسیح است.
یکشنبهٔ دوم ادونت، لوقا ۲:۱۳-۱۴: صلح واقعی اجباری یا سیاسی نیست؛ از آشتی انسان با خدا بهواسطهٔ مسیح آغاز میشود.
از مرقس ۹:۴۱-۴۸: بهشت و جهنم هر دو واقعی و ابدیاند، اما ایماندار از روی محبت نزد خدا میآید، نه از ترس جهنم یا شوق بهشت.
بر اساس دوم تیموتائوس ۴:۱۴-۱۸: پولس که از اسکندر آسیب دید و در محاکمه تنها ماند، میآموزد با خیانت چگونه با احتیاط، بخشش و توکل روبهرو شویم.
بر پایهٔ مأموریت بزرگ در متی ۲۸:۱۸-۲۰: نشانههای شاگرد راستین مسیح که مشتاق آموختن است، در کلام میماند، محبت میکند و ترک نمیکند.
کتابمقدس دربارهٔ کار فرشتگان برای ایمانداران چه میگوید: محافظت، تقویت و هدایت، بهعنوان روحهای خدمتگزار، بر اساس عبرانیان ۱:۱۴ و متی ۱۸:۱۰.
در یکشنبهٔ چهارم انتظار میلاد: معنای نجات (سوتریا در یونانی) و راه دریافت آن، بر اساس لوقا ۱۹:۱۰ و افسسیان ۲:۱-۱۰.
واژهٔ «آگاپه» در عهد جدید: محبتی از سر اراده و نه احساس، عطای روحالقدس، برای خانواده، کلیسا، همسایه و دشمن؛ از اول قرنتیان ۱۳.
لوقا نزد پولس ماند و دیماس از محبت این دنیا او را ترک کرد: دعوتی از دوم تیموتائوس ۴:۱۰-۱۱ به وفاداری به مسیح تا به مرگ.