خلاصه
کشیش نینوس مقدسنیا پس از خواندن مزمور ۳۱ بهعنوان دعای توکل در روزهای سخت، به مرقس ۷:۱-۲۳ میپردازد، جایی که فریسیان از شاگردان عیسی ایراد میگیرند که با دستهای ناشسته غذا میخورند. او یادآوری میکند که ویروس کرونا شستن دست را به وظیفهای روزانه بدل کرده است و شنوندگان را به رعایت دستورهای بهداشتی تشویق میکند. اما توضیح میدهد که در انجیل این شستن بهداشت نبود، بلکه سنت دینی مشایخ بود، مانند قاعدهٔ «قربان» که حکم احترام به پدر و مادر را کنار میگذاشت. چنین قاعدههای انسانی دست و پای مردم را میبست، حال آنکه مسیح آزادی و برکت انسان را میخواهد و حکم خدا را بالاتر از رسم مینهد. در پایان میپرسد در مقایسه با بدن چقدر به روح توجه میشود. بدن معبد روحالقدس است و باید از آن مراقبت کرد، اما جان به دعا، کلام خدا و نزدیکی به مسیح نیاز دارد، زیرا آنچه انسان را ناپاک میکند از درون دل بیرون میآید.
آیات کتابمقدس
- مرقس ۷:۱-۲۳
- مزمور ۳۱:۱-۵
- مزمور ۳۱:۲۱-۲۴