خلاصه
کشیش نینوس مقدسنیا با متی ۹:۹ آغاز میکند، جایی که عیسی به متیِ باجگیر میگوید «از پی من بیا»، و خاطرهٔ خود را از ترک اهواز به سوی تهران در نوجوانی و در آغاز جنگ بازگو میکند. او میگوید زندگی نیز چنین سفری است، با روزهای خوب و بد، و دست خدا آن را هدایت میکند. پس از خواندن مزمور ۳۰ به پیدایش ۱۲:۱-۳ میپردازد و پنج مسافر را دنبال میکند. ابراهیم به دعوت خدا اور را ترک کرد و هدایت و برکت یافت. یوسف را برادرانش فروختند و او بردگی و زندان را چشید، اما خدا بدی را به نیکی بدل کرد. موسی برای خود چیزی نیندوخت و سرزمین موعود را تنها از دور دید. یونس به سوی ترشیش گریخت اما به نینوا رسید، چنانکه ما نیز اغلب به جایی برده میشویم که خود برنگزیدهایم. پولس که در راه دمشق متوقف شد، عمر خود را در سفر برای مسیح و کلیسا گذراند. او با پیدایش ۱۷:۱ پایان میدهد: «من خدای قادر مطلق هستم؛ پیش روی من سلوک کن و کامل باش.»
آیات کتابمقدس
- متی ۹:۹
- پیدایش ۱۲:۱-۳
- مزمور ۳۰
- پیدایش ۱۷:۱