خلاصه
در نخستین یکشنبهٔ ماه اکتبر، که بسیاری از کلیساهای پروتستان آن را یکشنبهٔ جهانی عشای ربانی میدانند، کشیش نینوس مقدسنیا مرقس ۱۴:۲۲-۲۴، مزمور ۲۹ و اول قرنتیان ۱۰:۱۶-۱۷ را میخواند. در حالی که جماعت به سبب ویروس کرونا هنوز نمیتواند با هم در شام خداوند شریک شود، او معنای این آیین را توضیح میدهد. نخست، شام خداوند یادآوری است: انسان زود فراموش میکند، پس ایمانداران باید پیوسته محبت خدا و نجاتی را که مسیح بر صلیب فراهم کرد به یاد آورند. دوم، او آیینهای مقدس یعنی تعمید و شام خداوند را به گردو تشبیه میکند: پوسته لازم و ارزشمند است، اما برای نگهداری مغز است. مغز همان محبت خدا، نجات و آمرزش گناهان است که با ایمان قلبی دریافت میشود؛ دزد روی صلیب بدون هیچ آیین ظاهری و تنها با ایمان نجات یافت. سوم، این روز از اتحاد سخن میگوید: ایمانداران حتی در دوری نیز بهواسطهٔ ایمان به خدا و به یکدیگر نزدیکاند.
آیات کتابمقدس
- مرقس ۱۴:۲۲-۲۴
- اول قرنتیان ۱۰:۱۶-۱۷
- مزمور ۲۹