خلاصه
کشیش نینوس مقدسنیا در آخرین یکشنبهٔ سال مزمور ۴۱ را میخواند و دربارهٔ رومیان ۱۳:۸ موعظه میکند: «مدیون احدی به چیزی مشوید، جز به محبت نمودن با یکدیگر.» همانگونه که مردم در پایان سال حسابهایشان را میبندند، ایمانداران نیز نباید بدهیای را به سال نو ببرند، چه پول باشد و چه سخنی، دیداری یا عذرخواهیای که بر گردنشان مانده است. او سپس سه دِین را برمیشمارد. نخست، ما مدیون خدا هستیم: دعای ربانی به ما میآموزد هر روز بخواهیم قرضهایمان بخشیده شود چنانکه ما نیز دیگران را میبخشیم، و هرچه داریم باید برای جلال او به کار رود. دوم، به یکدیگر محبت بدهکاریم؛ او به کلیساهایی در رومیان ۱۵ اشاره میکند که به ایمانداران فقیر اورشلیم کمک کردند، و میگوید محبت مسیحی گام نخست را برمیدارد، چنانکه خدا برداشت. سوم، رومیان ۸:۱۲ میگوید ما مدیون جسم نیستیم، بلکه باید در روح زندگی کنیم. او با مَثَل غلام بیگذشت پایان میدهد: آنکه بدهی بزرگش بخشیده شده باید ببخشد.
آیات کتابمقدس
- رومیان ۱۳:۸
- مزمور ۴۱
- متی ۶:۱۲
- رومیان ۱۵:۲۶-۲۷
- رومیان ۸:۱۲
- متی ۱۸:۲۳-۳۵