خلاصه
کشیش نینوس مقدسنیا در نخستین یکشنبهٔ ماه نیسان با خروج ۱۲:۱-۲ آغاز میکند، جایی که خدا این ماه را آغاز سال قرار میدهد. او از جشن باستانی اَکیتو و مضمون زندگی تازهٔ آن یاد میکند و میگوید زندگی تازهٔ راستین در مرگ و رستاخیز مسیح داده شده که آن نیز در نیسان بود. پس از آیاتی از مزمور ۵۵ به متی ۱۲:۳۸-۴۱ میپردازد، جایی که مسیح میگوید مردم نینوا که با موعظهٔ یونس توبه کردند در روز داوری برخواهند خاست. او نشان میدهد کتابمقدس تا چه اندازه با بینالنهرین پیوند دارد: روایتهای طوفان و آفرینش، خاستگاه ابراهیم، پادشاهانی که در کتابمقدس نام برده شدهاند، آشور بهعنوان عصای دست خدا و «صنعت دست من» در اشعیا، و فرستاده شدن یونس به نینوا. تبار نیمهآشوری سامریان و واژههای آرامی مسیح را نیز میافزاید. نتیجهٔ او فخر قومی نیست: قومی که چنین جایگاهی در نقشهٔ خدا و در دل مسیح دارد نباید از ایمان دور شود، بلکه باید مانند نینوا نزدیک بیاید.
آیات کتابمقدس
- متی ۱۲:۳۸-۴۱
- خروج ۱۲:۱-۲
- مزمور ۵۵
- نحمیا ۲:۱
- استر ۳:۷
- عزرا ۴:۱۰
- اشعیا ۱۰:۵
- اشعیا ۱۹:۲۵