خلاصه
کشیش نینوس مقدسنیا از یعقوب ۵:۱۷-۱۸ آغاز میکند که ایلیا را انسانی مانند ما میخواند که دعایش آسمان را بست و گشود، و مزمور ۸۴ را دربارهٔ اشتیاق به خانهٔ خدا میخواند. سپس اول پادشاهان ۱۸:۱۷-۲۱ و ۳۶-۳۹، رویارویی کوه کرمل با انبیای بعل و اشیره، را میخواند و معجزات ایلیا را با آرد و روغن بیوهزن و پسر او یادآوری میکند. او از زندگی این نبی در هر دو جهت درس میگیرد. در ضعفها به سخن ایلیا که «تنها من ماندهام» اشاره میکند، نوعی خودمحوری که آن را در برابر مسیح میگذارد که برای خدمت آمد و پای شاگردانش را شست، و نیز به ترس و ناامیدی ایلیا هنگام فرار از ایزابل. در قوتها شجاعت او را در برابر اخاب پادشاه و قومی که همیشه به بتها گرایش داشت میستاید: تا به کی میان دو فکر میلنگید؟ او با اول پادشاهان ۱۹:۱۱-۱۲ پایان میدهد: خداوند نه در باد و زلزله و آتش، بلکه در آوازی آرام و ملایم بود.
آیات کتابمقدس
- یعقوب ۵:۱۷-۱۸
- مزمور ۸۴
- اول پادشاهان ۱۸:۱۷-۲۱
- اول پادشاهان ۱۸:۳۶-۳۹
- اول پادشاهان ۱۹:۱۱-۱۲