خلاصه
کشیش نینوس مقدسنیا با عبرانیان ۳:۷-۱۱ آغاز میکند: «امروز اگر صدای او را میشنوید، دل خود را سخت مسازید»، و مزمور ۹۵ را که منبع این آیات است میخواند. مزمور با ستایش آغاز میشود اما با هشدار پایان مییابد: قوم اسرائیل چهل سال در بیابان سرگردان ماند چون کلام خدا را نپذیرفت. متن اصلی او متی ۱۳:۱۰-۱۷ است؛ شاگردان از عیسی میپرسند چرا با مردم به مَثَلها سخن میگوید. او توضیح میدهد که مَثَلها پیامی روحانی دارند؛ بسیاری موعظه را میشنوند اما کلام به دلشان نمیرسد. «راز ملکوت» دانشی پنهان نیست، بلکه خود مسیح و قربانی او برای گناه است که با ایمان پذیرفته میشود. دربارهٔ آیهٔ ۱۲ میگوید هر که در پی امور روحانی برود بیشتر به او داده میشود و هر که بیاعتنا باشد همان را هم که دارد از دست میدهد. او با آیات ۱۶-۱۷ پایان میدهد، خوشا به حال چشمانی که میبینند و گوشهایی که میشنوند، و جماعت را به حرمت نهادن کلام خدا فرا میخواند.
آیات کتابمقدس
- متی ۱۳:۱۰-۱۷
- عبرانیان ۳:۷-۱۱
- مزمور ۹۵