خلاصه
کشیش نینوس مقدسنیا با یوحنا ۱:۹-۱۲ آغاز میکند: نور حقیقی نزد خاصان خود آمد و خاصانش او را نپذیرفتند، اما آنان که او را پذیرفتند فرزندان خدا شدند. او مزمور ۹۶ را میخواند، سرودی که همهٔ قومها را به ستایش فرا میخواند. متن اصلی مرقس ۶:۱-۶ است. در کنیسهٔ ناصره مردم از حکمت و کارهای پرقدرت عیسی شگفتزده میشوند، اما لغزش میخورند چون او را نجار، پسر مریم، میشناسند که برادران و خواهرانش میان ایشان زندگی میکنند. او تأکید میکند که در تعلیم و کارهای مسیح هیچ کمبودی نبود، برخلاف کلیسا که خدمت و موعظهاش ضعفهایی دارد؛ مانع، نگاه آنان به خانواده و اصل او بود. میپرسد عیسی باید پسر چه کسی میبود تا او را بپذیرند، و میافزاید که برادرانش یعقوب و یهودا بعدها ایمان آوردند. امروز نیز چنین است و مردم بیگانه را بیش از خودی حرمت مینهند. مسیح در آنجا نتوانست کارهای زیادی انجام دهد: او جایی عمل میکند که با ایمان پذیرفته شود.
آیات کتابمقدس
- مرقس ۶:۱-۶
- یوحنا ۱:۹-۱۲
- مزمور ۹۶