خلاصه
کشیش نینوس مقدسنیا با غلاطیان ۵:۱ آغاز میکند و مزمور ۱۰۲ را میخواند، دعای شخص رنجدیدهای که خدا او را میشنود. او در سلسله موعظههای پیش از عید قیام دربارهٔ برخورد مردم با عیسی در چهار انجیل، از یوحنا ۸:۳۱-۳۶ سخن میگوید. حکایت عضوی از کلیسا را میآورد که فقط عیب دیگران را میدید تا آنکه از او خواستند لیوانی پر از آب را دور کلیسا بگرداند: چون چشمش به لیوان بود چیز دیگری ندید، و چشم ما نیز باید به مسیح باشد. از سخن عیسی چهار گام بیرون میکشد: در کلام او بمانیم، بهراستی شاگرد او باشیم، حقیقت را بشناسیم و آزاد شویم. شنوندگان پاسخ میدهند که فرزندان ابراهیماند و هرگز بندهٔ کسی نبودهاند؛ واعظ این را ازخودراضی بودنی میداند که نیازی نمیپذیرد. عیسی میگوید هر که گناه میکند بندهٔ گناه است و تنها پسر آزاد میکند. ایمان راستین اجبار و ترس نیست، بلکه آزادی است که به گفتهٔ غلاطیان ۵:۱۳ باید با محبت در خدمت یکدیگر به کار رود.
آیات کتابمقدس
- یوحنا ۸:۳۱-۳۶
- غلاطیان ۵:۱
- مزمور ۱۰۲
- غلاطیان ۵:۱۳