زنا از دل آغاز میشود
از متی ۵:۲۷-۳۰: عیسی ریشهٔ زنا را در نگاه شهوتآلود نشان میدهد و هشدار میدهد که گناه را باید برید، زیرا به هلاکت میانجامد.
- متی ۵:۲۷-۳۰
- متی ۵:۱۷-۲۰
- خروج ۲۰:۱۴
از متی ۵:۲۷-۳۰: عیسی ریشهٔ زنا را در نگاه شهوتآلود نشان میدهد و هشدار میدهد که گناه را باید برید، زیرا به هلاکت میانجامد.
از لوقا ۱۵:۱۱-۳۲ و داستان «نخستین اعتراف» فرانک اوکانر: انسان ذاتاً گناهکار است و به راهنمایی نیاز دارد، با مهربانی پدرانه نه با ترس.
از افسسیان ۴:۱۷-۳۲: زندگی تازه در مسیح یعنی کندن انسان کهنه، تا هر کس با درستی زندگی کند و وظیفهٔ خود را به انجام رساند.
از اول یوحنا ۱ با رومیان ۳:۲۳ و ۶:۲۳: همه گناهکارند، گناه به مرگ میانجامد و خدا اعترافکنندگان را در عیسی مسیح میآمرزد.
از یعقوب ۱:۲-۸ و ۴:۱-۱۰: چرا دعاها بیپاسخ میمانند — شک، انگیزههای خودخواهانه و گناه — و خدایی که پاسخش میتواند آری، نه یا «صبر کن» باشد.
از یوحنا ۴: دلِ باز و پرسشگر زن سامری او را به آب حیات، پرستش در روح و راستی و شهادت دادن در شهر خود میرساند.
از متی ۱۵:۱۰-۲۰ و مرقس ۷:۱۴-۲۳: فهرست خود عیسی از گناهانی که از دل بیرون میآیند و هشدار دربارهٔ گناهان پنهانتر.
از غلاطیان ۵:۱۹-۲۱: پانزده عمل جسم که پیش از ثمرهٔ روح آمدهاند و دعوت به هوشیاری و اعتراف به گناه.
از غلاطیان ۵:۲۲-۲۳ و رومیان ۷:۱۴-۲۵: خویشتنداری کار روحالقدس در ایمانداری است که هنوز با گناه میجنگد و برای تاج میدود.
از پیدایش ۳: گناه با غرور و نافرمانی آغاز شد، نخست در فرشتهای سقوطکرده و سپس در آدم و حوا، و صلیب مسیح پاسخ خدا به آن است.
هشداری از دوم قرنتیان ۶:۱۴-۱۸ دربارهٔ افراد و تعالیمی که ایمانداران را از ایمان و زندگی پاک دور میکنند و اینکه چگونه خود را حفظ کنیم.
معنای واژهٔ «هامارتیا» (گناه) در عهد جدید: نرسیدن به هدفی که خدا برای آن ما را آفرید، و تنها درمان آن در مسیح؛ از رومیان ۳:۲۳-۲۴ و ۶:۲۳.
بر اساس اول تیموتائوس ۱:۱۵ و داستان زکی در لوقا ۱۹:۱-۱۰: هیچکس نمیتواند بهای گناه خود را بپردازد؛ نجات هدیهای است که مسیح بر صلیب کامل کرد.
چهار دلیل اینکه خدای محبت و قادر مطلق رنج را بر قوم خود روا میدارد، بر اساس اول پطرس ۵:۱۰: تا ایشان را کامل، استوار و نیرومند سازد.
حسادت بهعنوان گناهی ویرانگر و درمان آن در قناعت و شادی با دیگران، بر اساس یعقوب ۳:۱۳-۱۸.
احساس گناه سالم و ناسالم، بخشش خدا و وجدان پاک، بر اساس سخن عیسی «حقیقت شما را آزاد خواهد کرد» در یوحنا ۸:۳۱-۳۶.
موعظهٔ پنطیکاست از یوحنا ۱۶:۷-۱۱: روحالقدس جهان را بر گناه، عدالت و داوری ملزم میکند و بهوسیلهٔ کلیسا کار میکند.
بر اساس افسسیان ۲:۱-۱۰: خدا کسانی را که در گناه مرده بودند با مسیح زنده میکند تا بهراستی زنده باشیم، نه فقط به نام.
قدوسیت بهعنوان کار مادامالعمر خدا در ایماندار، بر اساس لاویان ۱۹:۱-۴ و سلام پولس به «مقدسان» قرنتس در اول قرنتیان ۱:۱-۳.
چرا توبه و ایمان بنیاد زندگی مسیحی است و توبهٔ راستین چیست، بر اساس عبرانیان ۶:۱-۳ و متی ۴:۱۷.
بر اساس غلاطیان ۵:۱۳-۱۵: ایمانداران از قاعدههای دینیِ ساختهٔ انسان آزادند، اما نه برای گناه، بلکه برای خدمت به یکدیگر در محبت.
پس از انفجار بیروت: چگونه گناه یا بیمسئولیتی یک نفر به بسیاری آسیب میزند، از رومیان ۵:۱۲، عخان، اخاب و هامان، و حیات از راه مسیح.
دربارهٔ فرمان دهم، «طمع مورز» (خروج ۲۰:۱۷): حسادت بهعنوان حکمت زمینی در یعقوب ۳:۱۳-۱۸ و قناعت بهعنوان سود عظیم در اول تیموتائوس ۶.