خلاصه
کشیش نینوس مقدسنیا با فرمان خدا در لاویان ۱۹، «مقدس باشید زیرا من قدوس هستم»، آغاز میکند و بخشهایی از مزمور ۵۰ را میخواند تا نشان دهد خدا دلِ شکرگزار میخواهد نه قربانیها. سپس به اول قرنتیان ۱:۱-۳ میپردازد: کلیسای قرنتس پر از تفرقه، نزاع و گناه آشکار بود، اما پولس اعضای آن را تقدیسشده در مسیح و خواندهشده به قدوسیت مینامد. او میگوید قدوسیت مخصوص افراد استثنایی نیست و در یک لحظه هم رخ نمیدهد؛ کار خداست در سراسر زندگی ایماندار که ما را از دنیای گناه جدا و به مسیح پیوند میدهد. پدر، پسر و روحالقدس هر سه تقدیس میکنند و روح از درون میل ما به گناه را دگرگون میکند، همانگونه که دارویی اشتها به غذا را از بین میبرد. سهم ما این است که خود را پاک نگاه داریم، مانند ظرفی شایستهٔ استفاده. او با حکایت اسکندر پایان میدهد که به سرباز تنبلِ همنام خود گفت: یا زندگیات را عوض کن یا نامت را.
آیات کتابمقدس
- لاویان ۱۹:۱-۴
- اول قرنتیان ۱:۱-۳
- مزمور ۵۰
- اول تسالونیکیان ۵:۲۳
- یوحنا ۱۷:۱۷
- رومیان ۱۲:۱