خلاصه
این موعظه مجموعهای هشتهفتهای دربارهٔ نخستین گامهای زندگی مسیحی را با موضوع دعا و قدرت آن به پایان میبرد. کشیش نینوس مقدسنیا با وعدهٔ مسیح در متی ۲۱:۲۲ آغاز میکند و دعا را نفَس ایماندار مینامد: هیچکس بدون نفس زنده نمیماند و کلام خدا و دعا خوراک روزانهاند. او مزمور ۵۱ را بهعنوان نمونهٔ آمدن به حضور خدا با اعتراف میخواند و سپس متی ۶:۵-۱۵ را. دعا فهرست خواستهها یا پرگویی نیست و برای دیده شدن هم نیست؛ دعا گذراندن وقت در حضور خدا و شنیدن خواست اوست، چنانکه موسی با چهرهای درخشان از کوه پایین آمد. او میافزاید: دعا در خلوت، به نام عیسی، در روح، با تمام دل و با شکرگزاری. در پایان از جورج مولر اهل بریستول میگوید که یتیمخانههایش را تنها با دعا اداره کرد و در سفر به کبک برای برطرف شدن مه دعا کرد، و جماعت را به مردمانِ دعا و ایمان بودن فرامیخواند.
آیات کتابمقدس
- متی ۶:۵-۱۵
- متی ۲۱:۲۲
- مزمور ۵۱
- لوقا ۱۱:۱
- لوقا ۱۸:۱
- متی ۷:۷-۸
- یوحنا ۱۶:۲۳
- یعقوب ۵:۱۷
- فیلیپیان ۴:۶