زیبایی در خدا، مسیح و کلیسا
از متی ۶:۲۵-۳۴ و اول پطرس ۳:۱-۵: زیبایی از خداست و در آفرینش، مسیح و کلیسا دیده میشود؛ ایمانداران به زیبایی درونی خوانده شدهاند.
- متی ۶:۲۵-۳۴
- پیدایش ۱:۳۱
- اشعیا ۵۳:۲
از متی ۶:۲۵-۳۴ و اول پطرس ۳:۱-۵: زیبایی از خداست و در آفرینش، مسیح و کلیسا دیده میشود؛ ایمانداران به زیبایی درونی خوانده شدهاند.
از یوحنا ۷:۱-۱۳: عیسی با حکمت و شناخت زمان خدا به برادران بیایمانش پاسخ میدهد؛ آنان بعدها ایمان آوردند، پس از دعا برای خانواده دست نکشیم.
از لوقا ۸:۱-۳، متی ۲۷:۵۵-۶۱ و یوحنا ۲۰:۱-۱۸: مریم مجدلیه، آزادشدهٔ مسیح، او را خدمت میکند، پای صلیب میماند و نخستین شاهد قیام میشود.
از متی ۹:۹-۱۳: عیسی باجگیری طردشده را به پیروی میخواند، زیرا چون طبیب برای گناهکاران آمده و رحمت میخواهد نه قربانی.
از یوحنا ۱:۳۵-۴۲، مرقس ۱:۱۶-۲۰ و لوقا ۵:۱-۱۱: دعوت شمعون پطرس از شهادت دیگران تا صدای خود مسیح و تسلیم کامل پیش میرود.
از متی ۲:۱۳-۲۱، فرار به مصر: دنیا پر از سختی است و شرارت برای مدتی قدرت دارد، اما پیروزی نهایی از آنِ مسیح است.
از متی ۱۲:۳۸-۴۲: یونس نمونهای از مرگ و قیام مسیح است، اما مسیح در اطاعت، پیام و محبت از او بزرگتر است.
از متی ۲۲:۴۱-۴۶: مسیح پسر موعود داوود و در عین حال خداوندِ داوود است؛ پادشاهی بیگناه و رحیم که ملکوتش پایان ندارد.
از مزمور ۵۵:۱۲-۱۴: سه راه برای وقتی که دوستان ما را میرنجانند: تحمل و بخشش، سخن گفتنِ صادقانه، و خلوت کردن برای دعا مانند عیسی.
از متی ۶:۲۵-۳۴: نخست ملکوت خدا را بجویید، هدفهایی در حد توان خود بگذارید و با چشم دوخته به مسیح بدوید.
از اول پطرس ۳:۱۵: مسیح را در دل خداوند بدانید، آمادهٔ توضیح امید خود باشید و با فروتنی و احترام پاسخ دهید، نه با زور.
از متی ۱۵:۱۰-۲۰ و مرقس ۷:۱۴-۲۳: فهرست خود عیسی از گناهانی که از دل بیرون میآیند و هشدار دربارهٔ گناهان پنهانتر.
از فیلیپیان ۲:۱-۱۱: مسیح که با پدر برابر بود خود را تا صلیب فروتن ساخت؛ روحالقدس همین فروتنی را در ایمانداران پدید میآورد.
از دوم تیموتائوس ۲:۱۱-۱۳: خدا حتی وقتی ما بیوفاییم امین میماند و روحالقدس ایمانداران را به وفاداری به او و دیگران تا مرگ میخواند.
از عبرانیان ۱۳:۱۵-۱۶ و ۲۰-۲۱: نیکویی مهربانیِ تبدیلشده به عمل است؛ ایمانداران که با ایمان نجات یافتهاند به نیکوکاری خوانده شدهاند.
از فیلیپیان ۴:۴-۹: سلامتی خدا، سومین ثمرهٔ روح، دل را از درون نگاه میدارد و ایمانداران را صلحجو میسازد.
از یوحنا ۱۵:۹-۱۱: ماندن در محبت مسیح به شادی پایدار او میانجامد، ثمرهای از روح که حتی در سختیها برقرار میماند.
از اول قرنتیان ۱۳ و یوحنا ۱۳:۳۴-۳۵: محبت خدا، نخستین ثمرهٔ روح، بیقیدوشرط است و باید در عمل دیده شود، نه در حرف.
موعظهٔ پنطیکاست از رومیان ۸:۹-۱۱: روح خدا در ایمانداران ساکن است و آنان در روح عبادت، دعا، شادی، محبت، مشارکت و خدمت میکنند.
از لوقا ۲۴:۱۳-۳۵: مسیحِ قیامکرده با دو شاگرد دلسرد که از اورشلیم دور میشوند همراه میشود و آنان را به ایمان و کلیسا بازمیگرداند.
از یوحنا ۲۱:۱۵-۱۹: دعوت، رشد، انکار و احیای پطرس نشان میدهد که مسیحِ قیامکرده همیشه بازگشتکنندگان را میپذیرد.
از یوحنا ۲۰:۱۹-۲۹: مسیحِ قیامکرده با مهربانی به سراغ توما در شک او میآید و او را به اعتراف «ای خداوند من و ای خدای من» میرساند.
از یوحنا ۲۰:۱۱-۱۸: ایمان مریم مجدلیه با رهایی آغاز شد، پای صلیب ایستاد و با دیدار مسیحِ قیامکرده دوباره زنده شد.
یکشنبهٔ نخل، از متی ۲۷ و یوحنا ۱۸:۳۳-۳۸: عیسی پادشاه فروتنی است که جهان او را مسخره کرد و پادشاهیاش از این جهان نیست.