خلاصه
کشیش نینوس مقدسنیا با کولسیان ۲:۱۶-۱۷ و مزمور ۱۰۰ آغاز میکند و در ایام روزهٔ پیش از عید قیام از مرقس ۲:۱۸-۲۲ موعظه میکند، جایی که از عیسی میپرسند چرا شاگردان یحیی و فریسیان روزه میگیرند اما شاگردان او نه. او میگوید کلیساهای پروتستان این چهل یا پنجاه روز را نه قانونی دربارهٔ خوراک، بلکه فرصتی برای دعا، خواندن کتابمقدس، آزمودن خویش و توبهٔ بیشتر میدانند. سپس روزه در عهد عتیق را یادآوری میکند: روز کفاره، استر، نینوا و روزهٔ دو بار در هفتهٔ فریسیان. به گفتهٔ او روزه نزدیک شدن به خدا در وقت نیاز است، نه شریعت و نه راهی برای مقدستر بودن از دیگران. عیسی پاسخ میدهد که او داماد است و حضورش شادی عروسی است؛ روزه زمانی خواهد بود که داماد گرفته شود. وصلهٔ نو و شراب تازه نشان میدهد که ایمان به مسیح را نمیتوان در قالب شریعت کهنه ریخت: در او همهچیز تازه است، ایمانی از آزادی و فیض.
آیات کتابمقدس
- مرقس ۲:۱۸-۲۲
- کولسیان ۲:۱۶-۱۷
- مزمور ۱۰۰