خلاصه
کشیش نینوس مقدسنیا با یوحنا ۹:۳۹-۴۱ آغاز میکند، جایی که عیسی به فریسیان میگوید آنان که ادعای دیدن دارند کور میمانند، و مزمور ۹۹ را دربارهٔ خدای پادشاه و قدوس میخواند. سپس در سلسله موعظههایی که تا عید قیام ادامه دارد، از متی ۲۰:۲۹-۳۴ سخن میگوید. جمعیت بزرگی هنگام خروج از اریحا در پی عیسی میرود، اما هر کس به دلیلی؛ او بسیاری از این جمعیت را به سیاهیلشکر فیلمها تشبیه میکند که صحنه را پر میکنند ولی نقشی ندارند. دو نابینا در کنار راه نیاز خود را میدانند و عیسی را «پسر داوود»، نجاتدهندهٔ موعود، میخوانند. جمعیت میخواهد ساکتشان کند، چنانکه شاگردان زمانی کودکان را دور میکردند، اما عیسی کوچکان و نیازمندان را ارج مینهد. او میایستد، برایشان وقت دارد، میپرسد چه میخواهند، چشمانشان را لمس میکند و آنان بینا شده از پی او میروند. از تمام آن جمعیت تنها این دو برکت یافتند. واعظ با این دعا پایان میدهد که خداوند چشمان ما را باز کند.
آیات کتابمقدس
- متی ۲۰:۲۹-۳۴
- مزمور ۹۹
- یوحنا ۹:۳۹-۴۱