خلاصه
کشیش نینوس مقدسنیا پس از خواندن مزمور ۹۸، مزموری دربارهٔ نجات خدا و داوری آیندهٔ او، از یوحنا ۲:۲۳-۲۵ موعظه میکند. در عید پسح در اورشلیم بسیاری با دیدن آیات عیسی به او ایمان آوردند، اما او خود را به ایشان نسپرد، زیرا میدانست در درون انسان چیست. واعظ پاکسازی معبد در همان باب و شهر شلوغ و پر از دادوستد را یادآوری میکند. سپس به یوحنا باب ۶ میپردازد: جمعیت بهخاطر نانی که خورده بودند در پی عیسی آمدند، نه برای نان حیات، و بسیاری از شاگردان برگشتند، در حالی که عیسی از پیش میدانست چه کسی او را تسلیم خواهد کرد. از مرقس باب ۷ نیز میافزاید که آنچه انسان را ناپاک میکند از درون دل بیرون میآید. او میگوید میتوان دنیا، کلیسا یا کشیش را فریب داد، اما خدا را نه؛ مکاشفه به ولرمها هشدار میدهد. در پایان به فروتنی، آزمودن خویش، اعتراف به ضعف و طلب رحمت از مسیح فرا میخواند.
آیات کتابمقدس
- یوحنا ۲:۲۳-۲۵
- مزمور ۹۸
- یوحنا ۶:۶۶-۷۰
- مرقس ۷:۲۱-۲۲
- مکاشفه ۳:۱۶