شهیدان زیر مذبح
از مکاشفه ۶:۹-۱۱ و با یاد شهیدان کلیسای مشرق: مسیحیان در پی مرگ نمیروند، اما چون ساعتش برسد استوار میایستند.
- مکاشفه ۶:۹-۱۱
- اول قرنتیان ۱۵:۲۹-۳۱
- مزمور ۱۵۰
از مکاشفه ۶:۹-۱۱ و با یاد شهیدان کلیسای مشرق: مسیحیان در پی مرگ نمیروند، اما چون ساعتش برسد استوار میایستند.
در یکشنبهٔ پس از عید قیام، ماجرای توما در یوحنا ۲۰:۲۴-۳۱ نشان میدهد شک به سراغ قویترینها هم میآید و با ایمان و کلام خدا مغلوب میشود.
موعظهٔ یکشنبهٔ نخل دربارهٔ مسیح، پادشاه فروتن، و پنج شرط ورود به ملکوت خدا بر پایهٔ متی ۸:۱۱-۱۲ و دیگر سخنان عیسی.
از اول پطرس ۲:۲۱-۲۵: مسیح در بیگناهی، بردباری در برابر دشنام و ایثار خود بر صلیب برای ما سرمشق گذاشت.
بر پایهٔ مأموریت بزرگ در متی ۲۸:۱۸-۲۰: نشانههای شاگرد راستین مسیح که مشتاق آموختن است، در کلام میماند، محبت میکند و ترک نمیکند.
نبی در کتابمقدس کیست، مسیح چگونه نبی، کاهن و پادشاه است، و چرا همهٔ ایمانداران میتوانند تعلیم و دلگرمی دهند (اول قرنتیان ۱۴:۳۱).
کتابمقدس دربارهٔ کار فرشتگان برای ایمانداران چه میگوید: محافظت، تقویت و هدایت، بهعنوان روحهای خدمتگزار، بر اساس عبرانیان ۱:۱۴ و متی ۱۸:۱۰.
مَثَل معمار دانا و نادان در متی ۷:۲۴-۲۷: هر دو کلام مسیح را میشنوند و هر دو با توفان روبهرو میشوند، اما تنها آنکه عمل میکند پابرجا میماند.
در آخرین یکشنبهٔ پیش از میلاد: واژهٔ یونانی «پاروسیا» و آمادگی برای آمدن دوبارهٔ مسیح، بر اساس اول تسالونیکیان ۵:۲۳-۲۴.
واژهٔ «آگاپه» در عهد جدید: محبتی از سر اراده و نه احساس، عطای روحالقدس، برای خانواده، کلیسا، همسایه و دشمن؛ از اول قرنتیان ۱۳.
معنای واژهٔ یونانی «کاتاروس» (پاک) در خوشابهحالِ متی ۵:۸: دلی صادق و بیآمیختگی که خدا را خواهد دید.
معنای واژهٔ «هامارتیا» (گناه) در عهد جدید: نرسیدن به هدفی که خدا برای آن ما را آفرید، و تنها درمان آن در مسیح؛ از رومیان ۳:۲۳-۲۴ و ۶:۲۳.
واژهٔ یونانی «دیاتیکی» در عبرانیان ۹:۱۱-۱۸: عهد خدا قراردادی میان دو طرف برابر نیست، بلکه وصیتی است که با مرگ مسیح اعتبار یافت.
لوقا نزد پولس ماند و دیماس از محبت این دنیا او را ترک کرد: دعوتی از دوم تیموتائوس ۴:۱۰-۱۱ به وفاداری به مسیح تا به مرگ.
اعمال ۴:۳۲ تا ۵:۱۱ برنابای سخاوتمند را کنار حنانیا و سفیره میگذارد: خدا از دروغ و خودنمایی بیزار است و به دلِ پشت هدیه مینگرد.
بر اساس مَثَل فریسی و باجگیر (لوقا ۱۸:۹-۱۴): خدا با متکبران مقاومت میکند و به فروتنان فیض میبخشد.
مَثَل سامری نیکو (لوقا ۱۰:۲۵-۳۷) بهعنوان دعوتی به رحمت عملی نسبت به هر نیازمند، نه ایمانِ فقط زبانی.
بر اساس مَثَل دو پسر در متی ۲۱:۲۸-۳۲: خدا نه به سخنان زیبا و ادعا، بلکه به انجام دادن ارادهٔ پدر نگاه میکند.
مَثَل گندم و کرکاس در متی ۱۳: بذر نیکو بکاریم، یعنی سخن صلح و مهربانی، نه زهر بدگویی و تفرقه.
از نحمیا باب ۵: والیای که بهرهکشان از برادران فقیر را توبیخ کرد و از سهم خود گذشت؛ نمونهای از سخاوت نسبت به نیازمندان.
دو پادشاه بیمار در دوم پادشاهان ۱ و ۲۰: اخزیا نزد بعلزبوب میفرستد و حزقیا دعا میکند. در نگرانی از آینده به خدا رو کنیم نه فالگیران.
از ماجرای دوازده جاسوس در اعداد ۱۳: تفاوت گزارش ترسآلود ده نفر با ایمان یوشع و کالیب به ایمانداران میآموزد سخن امیدبخش بگویند.
از پیدایش ۲۶:۱۲-۳۳: پاسخ آرام اسحاق به فلسطینیانی که بر او حسد بردند نشان میدهد حسادت به خودِ حسود آسیب میزند.
از پیدایش ۹:۱۸-۲۷: تفاوت حام با برادرانش سام و یافث، درس احترام به والدین و پوشاندن خطای دیگران را میآموزد.