خلاصه
کشیش نینوس مقدسنیا با ایوب آغاز میکند که در مصیبتهایش با لبهایش گناه نکرد، و با مزمور ۶۶ که در آن خدا قوم خود را مانند نقره تصفیه میکند. او این مزمور را الگوی دعا میداند: دعا فهرست خواستهها نیست، بلکه مشارکت با خداست که با ستایش آغاز میشود و سپس اعتراف، شکرگزاری و درخواست میآید. متن اصلی دوم قرنتیان ۱۲:۱-۱۰ است: خار در جسم پولس، که شاید ضعف چشم بوده، و پاسخ خدا: «فیض من تو را کافی است». او از این متن نگاهی مسیحی به بیماری میگیرد. هر انسانی بیماری و سختی دارد؛ بدن با گذشت سالها ضعیف میشود و باید بدون مقصر دانستن دیگران از آن مراقبت کرد، چنانکه پولس دربارهٔ معدهٔ تیموتائوس سفارش کرد. بیماری روح میتواند از درد جسم سختتر باشد، چنانکه سی. اس. لوئیس نوشته است، و روحی که نزدیک خدا بماند نیرومند میماند. سرانجام، رنج میتواند ثمر بدهد: سرودهایی مانند «با من بمان» در بیماری نوشته شدهاند.
آیات کتابمقدس
- دوم قرنتیان ۱۲:۱-۱۰
- ایوب ۱:۲۰-۲۲
- ایوب ۲:۱۰
- ایوب ۴۲:۱۰
- ایوب ۴۲:۱۲
- مزمور ۶۶
- اول تیموتائوس ۵:۲۳