خلاصه
کشیش نینوس مقدسنیا مجموعهای پاییزی را که تا ایام انتظار میلاد ادامه دارد دربارهٔ زندگی و ایمان مسیحیِ «عادی» آغاز میکند. پس از عبرانیان ۱۲:۱-۳ و مزمور ۷۸:۱-۸، که هر نسل را به بازگفتن کارهای خدا برای نسل بعد و اعتراف به خطاهای پدران فرامیخواند، اول پطرس ۲:۲۱-۲۵ را میخواند: مسیح برای ما سرمشقی گذاشت تا در پی قدمهای او برویم. انبیا و رسولانی چون ابراهیم، موسی، اشعیا، پولس و پطرس همه ضعفهایی داشتند؛ تنها مسیح، خدای کامل و انسان کامل، از هر جهت الگو است. او آغاز سادهٔ زندگی عیسی را یادآوری میکند: خانوادهای فقیر، حضور در معبد در دوازدهسالگی و سالهای آرام زندگی و کار عادی در ناصره. عیسی واعظی افراطی یا پرهیاهو نبود. معجزات او چیزی نیست که از ایمانداران خواسته شده تقلید کنند؛ سرمشق در رفتار روزمرهٔ اوست: خدمت، محبت، بخشش و توجه به نیازمندان و گناهکاران. «کارهای بزرگتر» که وعده داد به شهادت کلیسا اشاره دارد، چنانکه در پنطیکاست دیده شد.
آیات کتابمقدس
- اول پطرس ۲:۲۱-۲۵
- عبرانیان ۱۲:۱-۳
- مزمور ۷۸:۱-۸
- نحمیا ۱:۶-۷
- یوحنا ۱۴:۱۲