خلاصه
کشیش نینوس مقدسنیا در فاصلهٔ عید صعود و پنطیکاست، با گفتوگوی عیسی و زن سامری بر سر چاه در یوحنا ۴ آغاز میکند و مزمور ۱۱۲ را دربارهٔ برکت کسی که از خداوند میترسد میخواند. متن اصلی او یوحنا ۷:۳۷-۳۹ است؛ آنجا که عیسی در روز آخر و بزرگ عید ندا میدهد هر که تشنه است نزد او بیاید و بنوشد. او سه عید بزرگ اسرائیل، یعنی فصح، پنطیکاست و خیمهها، و آیین آوردن آب از حوض سیلوحا در عید خیمهها را توضیح میدهد و آن را به سخن اشعیا دربارهٔ کشیدن آب با شادی پیوند میزند. به گفتهٔ او آب زنده همان روحالقدس است که پس از مرگ، قیام و صعود مسیح به کلیسا داده شد. انسان به تن و دارایی خود میرسد اما تشنگی جان را از یاد میبرد؛ او افسانهٔ اسکندر را یادآوری میکند که در پی آب حیات رفت و بیآن مرد. تنها مسیح این آب را میبخشد و همراه آن آرامش، قوت و حیات جاودان.
آیات کتابمقدس
- یوحنا ۷:۳۷-۳۹
- یوحنا ۴:۵-۱۴
- مزمور ۱۱۲
- اشعیا ۱۲:۳
- ارمیا ۲:۱۳