خلاصه
کشیش نینوس مقدسنیا در یکشنبهٔ پنطیکاست، که آن را روز تولد کلیسا مینامد، نزول روحالقدس را از اعمال رسولان ۲:۱-۱۱ و مزمور ۱۱۳ را میخواند که از مزامیر «هَلِل» (۱۱۳ تا ۱۱۸) و سرود عیدهاست. متن موعظه اول پطرس ۲:۱-۶ است. او میان ساختمان کلیسا، که از آجر و سنگ و سیمان است، و خودِ کلیسا یعنی جماعت ایمانداران فرق میگذارد و این تفاوت را به دو واژهٔ انگلیسی house و home تشبیه میکند. بسیاری از بناهای کهن کلیسایی در منطقه امروز تنها آجرهایی قدیمیاند، اما کلیسای مسیح زنده است چون از سنگهای زنده ساخته شده. مسیح سنگ زنده و سنگ زاویه است، همان سنگی که به گفتهٔ مزمور ۱۱۸:۲۲ بنّایان رد کردند و کل بنا از آن راستا میگیرد. هر ایماندار، چه سنگهای قدیمی و چه تازه، در این خانهٔ روحانی جایی دارد. او با دعوت پطرس به دور ریختن کینه، فریب، ریا، حسد و بدگویی پایان میدهد تا جهان مسیح را در کلیسایش ببیند.
آیات کتابمقدس
- اول پطرس ۲:۱-۶
- اعمال رسولان ۲:۱-۱۱
- مزمور ۱۱۳
- مزمور ۱۱۸:۲۲