آیا خدا هست؟ خدا چگونه خود را آشکار میکند
از رومیان ۱:۱۸-۲۵: وجود خدا در آفرینش، وجدان، کتابمقدس و سرانجام در مسیح دیده میشود و در رابطه با او شناخته میشود، نه فقط با برهان.
- رومیان ۱:۱۸-۲۵
- مزمور ۱۹:۱
از رومیان ۱:۱۸-۲۵: وجود خدا در آفرینش، وجدان، کتابمقدس و سرانجام در مسیح دیده میشود و در رابطه با او شناخته میشود، نه فقط با برهان.
از اعمال ۱۵:۳۶-۴۱ و اول قرنتیان ۷:۱۰-۱۷: وقتی دو نفر نمیتوانند با هم راه بروند، میتوانند مانند پولس و برنابا در صلح از هم جدا شوند.
از یوحنا ۱۸:۱۹-۲۴ و اعمال ۲۳:۱-۱۰: عیسی و پولس نشان میدهند فروتنی به معنای سکوت در برابر ظلم نیست، اما اول قرنتیان ۶ حد آن را روشن میکند.
از اول تیموتائوس ۶:۶-۱۶: قانع و شکرگزار بودن برای آنچه خدا داده است، بهجای شکایت مانند اسرائیل در بیابان یا دویدن در پی ثروت.
از دوم تسالونیکیان ۳:۶-۱۵ و امثال: چرا ایمانداران باید از غیبت، سخنچینی و فاش کردن راز دیگران دور بمانند.
هشداری از دوم قرنتیان ۶:۱۴-۱۸ دربارهٔ افراد و تعالیمی که ایمانداران را از ایمان و زندگی پاک دور میکنند و اینکه چگونه خود را حفظ کنیم.
بر اساس دوم تیموتائوس ۴:۱۴-۱۸: پولس که از اسکندر آسیب دید و در محاکمه تنها ماند، میآموزد با خیانت چگونه با احتیاط، بخشش و توکل روبهرو شویم.
بر اساس یهودا ۱۷-۲۱: روح تمسخر، نمونههای آن در کتابمقدس علیه خادمان خدا و خود مسیح، و اینکه چرا ایماندار نباید دیگران را مسخره کند.
بر اساس متی ۲۳: «وای»های عیسی بر کاتبان و فریسیان و هشداری دربارهٔ دینداری ظاهری و شریعتزده که بر دوش دیگران قانون میگذارد.
بر اساس متی ۵:۴۰-۴۲: رفتار مسیحی با کسانی که همیشه میخواهند و قرض میگیرند؛ بخشیدن بینزاع، گاه «نه» گفتن، و هرگز از روی اجبار.
بر اساس متی ۷:۱-۵: چرا ایماندار نباید دیگران را داوری کند، داوری را به خدا بسپارد و تشخیص روحانیای را که کتابمقدس روا میداند بیاموزد.
چگونه با کسانی که مدام به ما میگویند چه کنیم رفتار کنیم و چرا مشورت خدا مقدم است؛ بر اساس عیسی و برادرانش در یوحنا ۷:۱-۱۰.
چگونه نادیده گرفته شدن از سوی دیگران را تاب بیاوریم، با دانستن اینکه خدا ناچیزشمردگان جهان را برمیگزیند؛ اول قرنتیان ۱:۲۶-۳۱.
چگونه با حسودان زندگی کنیم و دل خود را از حسادت نگاه داریم؛ بر اساس یعقوب ۳:۱۳-۱۸ و نمونههای اسحاق، یوسف، داوود و پولس.
نگاهی عملی به آدمهای پرحرف و خستهکننده و به سخن گفتن خود ما، بر اساس هشدار عیسی دربارهٔ هر سخن بیهوده در متی ۱۲:۳۳-۳۷.
مسیح چگونه به ایمانداران میآموزد اختلاف را در سه گام و در درون خانوادهٔ کلیسا حل کنند؛ بر اساس متی ۱۸:۱۵-۱۷.
موعظهٔ یکشنبهٔ تثلیث بر اول پطرس ۱:۱-۲ و متی ۲۸:۱۹-۲۰: برگزیدهٔ پدر، تقدیسشده به روح و پاکشده به خون مسیح.
موعظهٔ پنطیکاست بر اعمال ۲:۱-۱۱ و افسسیان ۵:۱۸: شش نمونه از کتابمقدس نشان میدهد پر شدن از روحالقدس بهراستی چگونه است.
بازگشت مسیح در متی ۲۴:۳۶-۴۴: کسی آن روز را نمیداند؛ پس ایمانداران نباید فریب تاریخگذاران را بخورند، بلکه بیدار و آماده بمانند.
مَثَل غلام امین و دانا در متی ۲۴:۴۵-۵۱: خدمت امانتدارانه و آماده ماندن تا بازگشت خداوند.
از یوحنا ۲:۲۳-۲۵: بسیاری با دیدن آیات ایمان آوردند، اما عیسی به ایشان اعتماد نکرد. دعوتی به ایمان بیریا از دل پاک.
از رومیان ۱:۱-۴: قیام، مسیح را پسر خدا اعلام میکند و ایمانداران بهواسطهٔ او فرزندان خدا، هدایتشدهٔ روح و وارث میشوند.
از مکاشفه ۶:۹-۱۱ و با یاد شهیدان کلیسای مشرق: مسیحیان در پی مرگ نمیروند، اما چون ساعتش برسد استوار میایستند.
در یکشنبهٔ پس از عید قیام، ماجرای توما در یوحنا ۲۰:۲۴-۳۱ نشان میدهد شک به سراغ قویترینها هم میآید و با ایمان و کلام خدا مغلوب میشود.