رسیدگی به بیوهزنان و تنهایان
مسئول بیوهزنان، سالمندان و تنهایان کیست: نخست خانواده، سپس کلیسا و شماسان آن؛ بر اساس اعمال رسولان ۶:۱-۴ و اول تیموتائوس ۵:۱-۱۶.
- اعمال رسولان ۶:۱-۴
- اول تیموتائوس ۵:۱-۱۶
- یعقوب ۱:۲۷
مسئول بیوهزنان، سالمندان و تنهایان کیست: نخست خانواده، سپس کلیسا و شماسان آن؛ بر اساس اعمال رسولان ۶:۱-۴ و اول تیموتائوس ۵:۱-۱۶.
چرا دعا نفَس ایماندار است و مسیح چگونه دعا کردن را میآموزد؛ بر اساس متی ۶:۵-۱۵، همراه با مزمور ۵۱ و نمونهٔ جورج مولر.
قدوسیت بهعنوان کار مادامالعمر خدا در ایماندار، بر اساس لاویان ۱۹:۱-۴ و سلام پولس به «مقدسان» قرنتس در اول قرنتیان ۱:۱-۳.
بر پایهٔ رومیان ۸:۱۴-۲۳ و غلاطیان ۴:۱-۱۱: ایمانداران در مسیح دیگر غلام نیستند، بلکه پسران و دختران و وارثان خدایند و او را «ابّا، پدر» میخوانند.
بر پایهٔ رومیان ۳:۲۱-۳۱: خدا گناهکاران را از راه ایمان به مسیح، که مجازات شریعت را بر صلیب به دوش کشید، عادل میشمارد.
بر پایهٔ سخن عیسی با نیقودیموس در یوحنا ۳:۳-۸: تولد تازه کار روح خداست نه اصلاح خود، و شرط ورود به ملکوت خدا.
بر پایهٔ اعمال رسولان ۳:۱۹: توبه یعنی رویگرداندن از گناه و از خود و بازگشت به سوی خدا؛ دگرگونی درونی که روحالقدس پدید میآورد.
بر پایهٔ عبرانیان ۱۱:۱ و ۶ و رومیان ۱۰:۸-۱۷: ایمان فقط دانستن دربارهٔ مسیح نیست، بلکه سپردن خود به اوست و در عمل دیده میشود.
چرا توبه و ایمان بنیاد زندگی مسیحی است و توبهٔ راستین چیست، بر اساس عبرانیان ۶:۱-۳ و متی ۴:۱۷.
دعوتی در آغاز سال نو به برگزیدن هدف زندگی و دویدن تا پایان: خدمت به خدا و انجام ارادهٔ او، بر اساس اول قرنتیان ۹:۲۴-۲۷.
دعوتی در پایان سال به تسویهٔ هر بدهی: به خدا، به یکدیگر در محبت، و به خویشتن برای زیستن در روح، بر اساس رومیان ۱۳:۸.
مجوسیان در متی ۲:۱-۱۲: بیگانگانی که ستاره را دنبال کردند، راه دراز و سخت را پیمودند و کودک را پرستیدند، در حالی که نزدیکان نیامدند.
درسهایی از شبانان بیتلحم دربارهٔ ایمان ساده، اطاعت بیدرنگ و بازگفتن مژده، بر اساس لوقا ۲:۸-۲۰.
یکشنبهٔ دوم انتظار میلاد: یوسف در متی ۱:۱۹-۲۵، مردی باغیرت و خویشتندار، مطیع در ایمان، و پدری مسئولیتپذیر.
یکشنبهٔ اول انتظار میلاد: سه درس از مریم در بشارت فرشته (لوقا ۱:۲۶-۳۸) برای آمادگی تولد مسیح: پاکی، فروتنی و ایمان.
تأملی کوتاه و یادبودی بر پیدایش ۲۵:۷-۸: ابراهیم در پیری نیکو، سیر از عمر، درگذشت و به قوم خود پیوست.
بر اساس رومیان ۸:۲۸ و سخن یوسف در پیدایش ۵۰:۲۰: خدا همه چیز، حتی بدی را، برای خیریت دوستداران خود به کار میبرد.
اول پطرس ۱:۳-۱۲ در سه بخش: کار پدر، پسر و روحالقدس در نجات ما، و نگاه کردن به دنیای سخت از دید خدا.
بر اساس غلاطیان ۵:۱۳-۱۵: ایمانداران از قاعدههای دینیِ ساختهٔ انسان آزادند، اما نه برای گناه، بلکه برای خدمت به یکدیگر در محبت.
بر اساس امثال ۱۷:۶: فرزندان و نوهها نشانهٔ کار خدا، برکت خانه و ادامهٔ وعدهٔ او در نسلها هستند.
بر اساس مرقس ۷:۱-۲۳ در روزگار کرونا: شستن دستها از بدن محافظت میکند، اما عیسی میآموزد آنچه انسان را ناپاک میسازد از دل بیرون میآید.
از دعوت متی (متی ۹:۹) و دعوت ابراهیم (پیدایش ۱۲:۱-۳): زندگی سفری است که در آن دست خدا پیروان خود را هدایت میکند.
پیامی برای یکشنبهٔ جهانی عشای ربانی از مرقس ۱۴:۲۲-۲۴ و اول قرنتیان ۱۰:۱۶-۱۷: یادآوری صلیب مسیح و دریافت شام خداوند با ایمان قلبی.
در آغاز سال تحصیلی: عیسی همچون استاد و ایمانداران شاگردان همیشگی او، بر اساس یوحنا ۸:۳۱ و دعای ربانی در لوقا ۱۱:۱-۴.