خلاصه
کشیش نینوس مقدسنیا با دوم قرنتیان ۵:۱۷ آغاز میکند، هر که در مسیح است خلقت تازهای است، و مزمور ۴۷ را میخواند. متن او یوحنا ۳:۳-۸ است، جایی که عیسی به نیقودیموس میگوید هیچکس بدون تولد دوباره از آب و روح نمیتواند ملکوت خدا را ببیند. او این را به موضوع هفتههای پیش پیوند میدهد: توبه، ایمان و بازگشت به سوی خدا با هم آغازی تازهاند. تولد نخست از زمین است و تولد دوم از بالا، از روح خدا (غلاطیان ۶:۱۵؛ تیطس ۳:۵). این به معنای آن نیست که انسان خود را اصلاح کند یا کمی بهتر شود؛ خداست که دل را از درون دگرگون میکند. در آدم نخست همه از نظر روحانی مردند و در مسیح، آدم دوم، زنده میشوند (افسسیان ۲:۱-۶). نشانههای تولد تازه نگاهی دگرگون به گناه و محبت به خدا و دیگران است. او با حزقیال ۳۶:۲۵-۲۷، وعدهٔ دل تازه، و با این مثال پایان میدهد که مرده سنگینی باری را حس نمیکند.
آیات کتابمقدس
- یوحنا ۳:۳-۸
- دوم قرنتیان ۵:۱۷
- مزمور ۴۷
- غلاطیان ۶:۱۵
- تیطس ۳:۵
- افسسیان ۲:۱-۶
- دوم پطرس ۱:۴
- اول یوحنا ۳:۹
- حزقیال ۳۶:۲۵-۲۷