دوست داشتن کلام خدا
از مزمور ۱۱۹:۱۶۱-۱۶۸: چرا کتابمقدس هنوز اهمیت دارد، چه تفاوتی با علم دارد و چگونه خواندن روزانهٔ آن از محبت به خدا برمیخیزد.
- مزمور ۱۱۹:۱۶۱-۱۶۸
از مزمور ۱۱۹:۱۶۱-۱۶۸: چرا کتابمقدس هنوز اهمیت دارد، چه تفاوتی با علم دارد و چگونه خواندن روزانهٔ آن از محبت به خدا برمیخیزد.
از اول تسالونیکیان ۴:۱۳ تا ۵:۱۱: امید برای آنان که در خداوند خفتهاند و دعوت زندگان به بیداری روحانی.
در نخستین یکشنبهٔ روزهٔ بزرگ، از لوقا ۵:۳۳-۳۹: معنای روزه برای پیروان مسیح، دامادی که شراب تازه برای مشکهای تازه میآورد.
از دوم قرنتیان ۵:۱۷: سه درس روحانی برای سال نو از آیینهای کهن سال نو: فروتنی، آخرینی که اول میشود، و امید.
غلاطیان ۴:۴-۷: خدا چگونه جهان را برای تولد مسیح در «کمال زمان» آماده کرد و اکنون نیز برای بازگشت او آماده میکند.
در یکشنبهٔ محبت از ایام انتظار، از متی ۲:۱-۱۲ و اول یوحنا ۴:۱۸: داستان سرود «شب آرام» و محبت خدا که ترس را بیرون میراند.
از لوقا ۲:۱-۲۰ و سرود «بشنوید، فرشتگان میسرایند»: مسیح، عمانوئیل، میان خدا و انسان و میان انسانها صلح میآورد.
از لوقا ۲:۲۱-۴۰ و سرود «این کودک کیست؟»: کودکِ آخور همان مسیحِ پادشاه است که در فقر زاده شد و راهش به صلیب میرسد.
از دوم قرنتیان ۷: اندوهِ خدایی به توبه میانجامد و خانوادهٔ کلیسا وقتی شفا مییابد که اعضایش به هم اعتماد کنند و فرصت دوباره بدهند.
از لوقا ۱۵:۱۱-۳۲ و داستان «نخستین اعتراف» فرانک اوکانر: انسان ذاتاً گناهکار است و به راهنمایی نیاز دارد، با مهربانی پدرانه نه با ترس.
از دوم قرنتیان ۶:۱-۲ و داستان «پاسبان و سرود کلیسا» اثر اُ. هنری: انسان میتواند عوض شود، اما فرصت همیشگی نیست؛ امروز روز نجات است.
از مرقس ۱۱:۲۰-۲۶ و داستان نامهٔ کشاورزی به خدا: خدا دعای ساده و با اعتماد را، اغلب به دست مردم، پاسخ میدهد و محبت بدگمان نیست.
از افسسیان ۴:۱۷-۳۲: زندگی تازه در مسیح یعنی کندن انسان کهنه، تا هر کس با درستی زندگی کند و وظیفهٔ خود را به انجام رساند.
متی ۵:۳۹ و یعقوب ۴:۷ ناسازگار مینمایند. مسیحی با مردم نمیجنگد، اما وقتی پای ایمان در میان است «نه» میگوید و سلاح افسسیان ۶:۱۳-۱۸ را میپوشد.
از اول پطرس ۴:۱-۱۱ و داستان بیوهزن، پسرش و یک مرغ: برای ارادهٔ خدا زندگی کنید، قدر عزیزان را بدانید و مانند مسیح ببخشید.
از پیدایش ۳:۲۴ و مکاشفه ۲۲:۱-۵: درخت حیات که پس از عدن بسته شد در مسیح دوباره گشوده میشود؛ همراه با داستان غول خودخواه اسکار وایلد.
از متی ۲۱:۲۸-۳۱: مَثَل دو پسر در کنار داستان شاه لیر نشان میدهد که خدا اطاعت در عمل را میخواهد، نه سخنان زیبا.
از اول تسالونیکیان ۱: پولس خدا را برای عمل ایمان، محنت محبت و صبر امید کلیسا شکر میکند؛ با تصویری از داستان «آخرین برگ».
از یعقوب ۴:۱۳-۱۷ و «داستان یک ساعت» کیت شوپن: زندگی کوتاه است؛ یاد نیک بگذاریم، از مرگ دیگری شاد نشویم و هر روز را غنیمت بشماریم.
از مزمور ۵۵ و روایتی امروزی از سیندرلا: ظاهر فریبنده است، سختی ما را رشد میدهد و هر کس نزد خدا مسئول زندگی خویش است.
از فیلیپیان ۴:۱۰-۱۴: پولس در تنگی و فراوانی قناعت آموخت؛ ایماندار نباید از تغییر بترسد، زیرا مسیح قوت و امید میبخشد.
از اول یوحنا ۱ با رومیان ۳:۲۳ و ۶:۲۳: همه گناهکارند، گناه به مرگ میانجامد و خدا اعترافکنندگان را در عیسی مسیح میآمرزد.
داستان «دشمنان» چخوف در کنار لوقا ۱۸:۱-۸، متی ۲۷:۳۵-۴۴ و عبرانیان ۱۳:۴: دعای پیگیر، فداکاری نجاتدهنده و وفاداری در ازدواج.
از دوم تیموتائوس ۲:۱-۱۳: مسیحی مانند سرباز، ورزشکار و کشاورز سختی را تحمل میکند، قانون را نگه میدارد و صبورانه منتظر محصول میماند.