توما: از تردید صادقانه تا اعتراف ایمان
سه صحنه از توما در یوحنا ۱۱، ۱۴ و ۲۰ وفاداری، پرسشهای صادقانه و اعتراف او را نشان میدهد: «ای خداوند من و ای خدای من».
- یوحنا ۲۰:۲۴-۲۹
- یوحنا ۱۱:۱۱-۱۶
- یوحنا ۱۴:۱-۷
سه صحنه از توما در یوحنا ۱۱، ۱۴ و ۲۰ وفاداری، پرسشهای صادقانه و اعتراف او را نشان میدهد: «ای خداوند من و ای خدای من».
چهار صحنه از فیلیپس در انجیل یوحنا (بابهای ۱، ۶، ۱۲ و ۱۴) نشان میدهد مسیح چگونه شاگرد را میخواند و ایمانش را با صبر رشد میدهد.
از متی ۹:۹-۱۳: عیسی باجگیری طردشده را به پیروی میخواند، زیرا چون طبیب برای گناهکاران آمده و رحمت میخواهد نه قربانی.
از یوحنا ۱:۳۵-۴۲، مرقس ۱:۱۶-۲۰ و لوقا ۵:۱-۱۱: دعوت شمعون پطرس از شهادت دیگران تا صدای خود مسیح و تسلیم کامل پیش میرود.
از مزمور ۹۰:۱۲، برای سال نو: عمر بهسرعت میگذرد؛ پس از خدا میخواهیم به ما بیاموزد روزهایمان را بشماریم و حکیمانه در خدمت او به کار ببریم.
از متی ۲:۱۳-۲۱، فرار به مصر: دنیا پر از سختی است و شرارت برای مدتی قدرت دارد، اما پیروزی نهایی از آنِ مسیح است.
از متی ۱۲:۳۸-۴۲: یونس نمونهای از مرگ و قیام مسیح است، اما مسیح در اطاعت، پیام و محبت از او بزرگتر است.
از متی ۲۲:۴۱-۴۶: مسیح پسر موعود داوود و در عین حال خداوندِ داوود است؛ پادشاهی بیگناه و رحیم که ملکوتش پایان ندارد.
از عبرانیان ۳:۱-۶، تثنیه ۱۸ و یوحنا ۶: مسیح نبیای بزرگتر از موسی، نان حیات و پسری است که بر خانهٔ خدا گماشته شده است.
از پیدایش ۱۴:۱۴-۲۰، مزمور ۱۱۰ و عبرانیان ۷: ملکیصدق سایهای از مسیح است، کاهنی که برکت میدهد، پیروز میشود و تا ابد کاهن است.
از رومیان ۱۲:۱-۳: ارادهٔ خدا نیکو، پسندیده و کامل است و کتابمقدس آن را آشکارا میگوید: زندگی مقدس، شکرگزاری و نیکوکاری.
از مزمور ۵۵:۱۲-۱۴: سه راه برای وقتی که دوستان ما را میرنجانند: تحمل و بخشش، سخن گفتنِ صادقانه، و خلوت کردن برای دعا مانند عیسی.
از غلاطیان ۶:۷-۱۰ و لوقا ۱۷:۱۱-۱۹: نیکی را برای خدا بکنیم نه برای قدردانی مردم، زیرا هرچه کاشته شود سرانجام درو خواهد شد.
از متی ۶:۲۵-۳۴: نخست ملکوت خدا را بجویید، هدفهایی در حد توان خود بگذارید و با چشم دوخته به مسیح بدوید.
از اول پطرس ۳:۱۵: مسیح را در دل خداوند بدانید، آمادهٔ توضیح امید خود باشید و با فروتنی و احترام پاسخ دهید، نه با زور.
از جامعه ۱۲:۱-۸: چرا جوانان از کلیسا دور میشوند، کلیسا چه وظیفهای در برابر آنان دارد، و چرا ایمان از آنِ جوانی است نه فقط پیری.
از پیدایش ۹:۵-۶: جان انسان مقدس است چون به صورت خدا آفریده شده؛ کلیسا دولت نیست، میبخشد و به قانون کشور احترام میگذارد.
از اول قرنتیان ۷:۷-۱۶: ایمان را نمیتوان به همسر تحمیل کرد؛ ایماندار با احترام، دعا و نمونهٔ آرام زندگی خود بر او اثر میگذارد.
از اول تیموتائوس ۲:۵-۶ و یوحنا ۱۴:۶: یک خدا و یک واسطه هست، عیسی مسیح، که تنها او راه و راستی و حیات است.
از عبرانیان ۱۱: ایمان با بنا شدن بر خدا چون بنیادی استوار، زندگی پسندیدهٔ او و نگاه امیدوارانه به وعدههایش حفظ میشود.
از اول پطرس ۴:۷-۱۱: چون پایان نزدیک است، یکدیگر را با محبت گرم دوست بدارید، بیشکایت مهماننواز باشید و با عطایای خدا خدمت کنید.
از یعقوب ۳:۱۳-۱۸: حکمت زمینی حسد و نزاع میآورد، اما حکمتی که از بالاست پاک، صلحجو، ملایم، پر از رحمت و بیریا است.
از اول تسالونیکیان ۵:۱۶-۲۲: همیشه شاد باشید، پیوسته دعا کنید، شکر کنید، روح را خاموش نکنید، همه چیز را بیازمایید و نیکو را نگاه دارید.
از دوم قرنتیان ۶:۱-۱۳: هفت تقابل پولس میان داوری دنیا دربارهٔ خادمان خدا و آنچه آنان بهراستی در مسیح هستند.