اِلپیس: امید مسیحی
معنای واژهٔ «اِلپیس» (امید) در عهد جدید و سرچشمههای امید مسیحی، بر اساس اول تیموتائوس ۴:۹-۱۱ و رومیان ۱۲:۱۲.
- اول تیموتائوس ۴:۹-۱۱
- رومیان ۱۲:۱۲
- مزمور ۱۳۰
معنای واژهٔ «اِلپیس» (امید) در عهد جدید و سرچشمههای امید مسیحی، بر اساس اول تیموتائوس ۴:۹-۱۱ و رومیان ۱۲:۱۲.
دو پادشاه بیمار در دوم پادشاهان ۱ و ۲۰: اخزیا نزد بعلزبوب میفرستد و حزقیا دعا میکند. در نگرانی از آینده به خدا رو کنیم نه فالگیران.
از ماجرای دوازده جاسوس در اعداد ۱۳: تفاوت گزارش ترسآلود ده نفر با ایمان یوشع و کالیب به ایمانداران میآموزد سخن امیدبخش بگویند.
در یکشنبهٔ پس از عید قیام: چون مسیح برخاست، با امید به خدای زنده، نجاتدهندهٔ همه، زحمت میکشیم و میکوشیم (اول تیموتائوس ۴:۱۰).
دربارهٔ سوگ، بر اساس زنده شدن ایلعازر در یوحنا ۱۱:۲۰-۴۵: عیسی گریست، سوگواری مرحلههایی دارد و مسیحیان با امید ماتم میگیرند.
تعلیم عیسی دربارهٔ نگرانی در متی ۶:۲۵-۳۴: مانند کودک به پدر اعتماد کنید، هر روز را جداگانه زندگی کنید و هر دغدغه را در دعا به خدا بسپارید.
چهار دلیل اینکه خدای محبت و قادر مطلق رنج را بر قوم خود روا میدارد، بر اساس اول پطرس ۵:۱۰: تا ایشان را کامل، استوار و نیرومند سازد.
در آستانهٔ عید صعود، سه وعده از وداع عیسی در یوحنا ۱۴: او بازمیگردد، ایماندارانش کارهای بزرگتر میکنند، و سلامتی خود را به جا میگذارد.
بر اساس عبرانیان ۱۱:۱۳-۱۶: ایمان وعدههای خدا را از دور سلام میگوید و چون مسافری بر زمین، به امید وطن آسمانی زندگی میکند.
موعظهٔ عید قیام بر اساس اول قرنتیان ۱۵:۱۲-۲۰: چرا ایمان مسیحی بر مسیحِ زنده و برخاسته استوار است.
تأملی کوتاه و یادبودی بر پیدایش ۲۵:۷-۸: ابراهیم در پیری نیکو، سیر از عمر، درگذشت و به قوم خود پیوست.
بر اساس رومیان ۸:۲۸ و سخن یوسف در پیدایش ۵۰:۲۰: خدا همه چیز، حتی بدی را، برای خیریت دوستداران خود به کار میبرد.
اول پطرس ۱:۳-۱۲ در سه بخش: کار پدر، پسر و روحالقدس در نجات ما، و نگاه کردن به دنیای سخت از دید خدا.
امید مسیحی در برابر مرگ: نه در جسم و قبر، بلکه در پیروزی مسیح، بر اساس اول قرنتیان ۱۵:۵۱-۵۸.
چرا ایماندار میتواند بدون انکار سختیها امیدوارانه بیندیشد: خدا همه چیز را برای خیریت به کار میبرد (رومیان ۸:۲۸؛ فیلیپیان ۴:۶-۸).
پیام عید صعود از اعمال رسولان ۱:۸-۱۱ و افسسیان ۱: منظور کتابمقدس از آسمان چیست و چرا ایمانداران باید در پی چیزهای بالا باشند.
از اول پطرس ۵:۱۰، چهار دلیل اینکه خدای مهربان و قادر مطلق رنجی کوتاه را روا میدارد: هشدار، فروتنی، پختگی و همدردی.
کمک عملی برای ترس و دلگرفتگی در قرنطینه، از ارمیا ۲۹:۱۱، متی ۶:۱۷، ایلیا، داوود و سرود خواندن پولس و سیلاس در زندان.
موعظهٔ عید قیام ۱۳۹۹ از غلاطیان ۶:۱۴ و ۲:۲۰: تنها فخر ما صلیب است و مسیحِ قیامکرده امید ما در جهانی هراسان.
پیامی کوتاه برای کلیسای تعطیلشده در روزهای کرونا از مزمور ۳۳:۱۸-۲۲: خدا یاور و سپر ماست، پس منتظر و امیدوار میمانیم.