به نصیحت چه کسی گوش دهیم؟
چگونه با کسانی که مدام به ما میگویند چه کنیم رفتار کنیم و چرا مشورت خدا مقدم است؛ بر اساس عیسی و برادرانش در یوحنا ۷:۱-۱۰.
- یوحنا ۷:۱-۱۰
- امثال ۱۵:۲۲
- امثال ۱۹:۲۱
چگونه با کسانی که مدام به ما میگویند چه کنیم رفتار کنیم و چرا مشورت خدا مقدم است؛ بر اساس عیسی و برادرانش در یوحنا ۷:۱-۱۰.
از مکاشفه ۶:۹-۱۱ و با یاد شهیدان کلیسای مشرق: مسیحیان در پی مرگ نمیروند، اما چون ساعتش برسد استوار میایستند.
در یکشنبهٔ پس از عید قیام، ماجرای توما در یوحنا ۲۰:۲۴-۳۱ نشان میدهد شک به سراغ قویترینها هم میآید و با ایمان و کلام خدا مغلوب میشود.
موعظهٔ یکشنبهٔ نخل دربارهٔ مسیح، پادشاه فروتن، و پنج شرط ورود به ملکوت خدا بر پایهٔ متی ۸:۱۱-۱۲ و دیگر سخنان عیسی.
از اول پطرس ۲:۲۱-۲۵: مسیح در بیگناهی، بردباری در برابر دشنام و ایثار خود بر صلیب برای ما سرمشق گذاشت.
پیامی برای روز جوانان از اول یوحنا ۲:۱۲-۱۴: جوانان نیرومندند، کلام خدا در ایشان ساکن است و بر آن شریر غالب آمدهاند.
خدمت مشایخ در کتابمقدس و در کلیسای مشایخی: شبانانی مشتاق و فروتن که با نمونه بودن رهبری میکنند، بر اساس اول پطرس ۵:۱-۶.
بر پایهٔ مأموریت بزرگ در متی ۲۸:۱۸-۲۰: نشانههای شاگرد راستین مسیح که مشتاق آموختن است، در کلام میماند، محبت میکند و ترک نمیکند.
خدمت معلمان در کلیسا: عطای خدا برای مجهز ساختن مقدسان و بنای بدن مسیح تا همه به بلوغ برسند (افسسیان ۴:۱۱-۱۳).
چرا عیسی در مرقس ۳:۱۳-۱۹ دوازده رسول را برگزید: تا با او باشند، برای موعظه فرستاده شوند و بر شریر اقتدار یابند، و معنای آن برای ما.
نبی در کتابمقدس کیست، مسیح چگونه نبی، کاهن و پادشاه است، و چرا همهٔ ایمانداران میتوانند تعلیم و دلگرمی دهند (اول قرنتیان ۱۴:۳۱).
کهانت در عهد عتیق و جدید: مسیح یگانه کاهن اعظم و قربانی است (عبرانیان ۷:۲۳-۲۸) و همهٔ ایمانداران کاهناند (اول پطرس ۲:۵ و ۹).
کتابمقدس دربارهٔ کار فرشتگان برای ایمانداران چه میگوید: محافظت، تقویت و هدایت، بهعنوان روحهای خدمتگزار، بر اساس عبرانیان ۱:۱۴ و متی ۱۸:۱۰.
عبرانیان ۶:۱۰-۱۲: انسانها فراموش میکنند، اما خدا هر خدمتی را که با محبت برای نام او شده به یاد دارد؛ پس تا پایان بدون کاهلی خدمت کنید.
مَثَل معمار دانا و نادان در متی ۷:۲۴-۲۷: هر دو کلام مسیح را میشنوند و هر دو با توفان روبهرو میشوند، اما تنها آنکه عمل میکند پابرجا میماند.
در آغاز سال نو: منتظران خداوند، چه جوان و چه سالخورده، مانند عقاب نیروی تازه مییابند؛ بر اساس اشعیا ۴۰:۲۷-۳۱.
در نخستین روز سال نو: رحمتهای خدا هر بامداد تازه است (مراثی ۳:۲۲-۲۶)؛ پس برای سال نقشه میکشیم اما هدایت قدمها را به او میسپاریم.
در آخرین یکشنبهٔ پیش از میلاد: واژهٔ یونانی «پاروسیا» و آمادگی برای آمدن دوبارهٔ مسیح، بر اساس اول تسالونیکیان ۵:۲۳-۲۴.
معنای واژهٔ «اِلپیس» (امید) در عهد جدید و سرچشمههای امید مسیحی، بر اساس اول تیموتائوس ۴:۹-۱۱ و رومیان ۱۲:۱۲.
در یکشنبهٔ چهارم انتظار میلاد: معنای نجات (سوتریا در یونانی) و راه دریافت آن، بر اساس لوقا ۱۹:۱۰ و افسسیان ۲:۱-۱۰.
واژهٔ «آگاپه» در عهد جدید: محبتی از سر اراده و نه احساس، عطای روحالقدس، برای خانواده، کلیسا، همسایه و دشمن؛ از اول قرنتیان ۱۳.
واژهٔ «اوسِبیا» (دینداری، خداترسی) در عهد جدید: زندگی همراه با حرمت خدا، تمرین روحانی و قناعت؛ از اول تیموتائوس ۶ و دوم پطرس ۱.
واژهٔ «انرگیا» در عهد جدید: قدرت خدا که مسیح را برخیزانید و در خادمان، کلیسا و هر ایماندار عمل میکند؛ از افسسیان ۱:۱۹-۲۰.
معنای واژهٔ «کوینونیا» در عهد جدید: مشارکت با خدا و با یکدیگر، بر اساس کلیسای اولیه در اعمال رسولان ۲:۴۲-۴۷.