مسیح چگونه دعا میکرد: الگویی برای ما
از یوحنا ۱۷: عیسی سحرگاه دعا میکرد، ارادهٔ پدر را میجست، برای دیگران دعا میکرد و در سختترین ساعت بیشتر دعا کرد؛ الگویی برای دعای ما.
- یوحنا ۱۷:۱-۲۶
- متی ۱۱:۲۵-۲۶
- لوقا ۱۰:۲۱
از یوحنا ۱۷: عیسی سحرگاه دعا میکرد، ارادهٔ پدر را میجست، برای دیگران دعا میکرد و در سختترین ساعت بیشتر دعا کرد؛ الگویی برای دعای ما.
یکشنبهٔ دوم ادونت، لوقا ۲:۱۳-۱۴: صلح واقعی اجباری یا سیاسی نیست؛ از آشتی انسان با خدا بهواسطهٔ مسیح آغاز میشود.
بازگشت مسیح در متی ۲۴:۳۶-۴۴: کسی آن روز را نمیداند؛ پس ایمانداران نباید فریب تاریخگذاران را بخورند، بلکه بیدار و آماده بمانند.
در یکشنبهٔ پس از عید قیام، ماجرای توما در یوحنا ۲۰:۲۴-۳۱ نشان میدهد شک به سراغ قویترینها هم میآید و با ایمان و کلام خدا مغلوب میشود.
چرا عیسی در مرقس ۳:۱۳-۱۹ دوازده رسول را برگزید: تا با او باشند، برای موعظه فرستاده شوند و بر شریر اقتدار یابند، و معنای آن برای ما.
کهانت در عهد عتیق و جدید: مسیح یگانه کاهن اعظم و قربانی است (عبرانیان ۷:۲۳-۲۸) و همهٔ ایمانداران کاهناند (اول پطرس ۲:۵ و ۹).
در نخستین روز سال نو: رحمتهای خدا هر بامداد تازه است (مراثی ۳:۲۲-۲۶)؛ پس برای سال نقشه میکشیم اما هدایت قدمها را به او میسپاریم.
معنای واژهٔ «اِلپیس» (امید) در عهد جدید و سرچشمههای امید مسیحی، بر اساس اول تیموتائوس ۴:۹-۱۱ و رومیان ۱۲:۱۲.
واژهٔ «انرگیا» در عهد جدید: قدرت خدا که مسیح را برخیزانید و در خادمان، کلیسا و هر ایماندار عمل میکند؛ از افسسیان ۱:۱۹-۲۰.
بر اساس مَثَل فریسی و باجگیر (لوقا ۱۸:۹-۱۴): خدا با متکبران مقاومت میکند و به فروتنان فیض میبخشد.
دو پادشاه بیمار در دوم پادشاهان ۱ و ۲۰: اخزیا نزد بعلزبوب میفرستد و حزقیا دعا میکند. در نگرانی از آینده به خدا رو کنیم نه فالگیران.
یوحنا ۶:۴۸-۵۱: برخلاف مَنّا که حیات نمیبخشید، مسیحِ برخاسته نان زندهای است که هر روز ایمانداران را سیر میکند.
از مرقس ۱:۳۵-۳۹: عیسی برای دعا به خلوت میرود و وقتی همه در پی او هستند، برای موعظه پیش میرود، زیرا برای همین آمده است.
متی ۲۰:۲۹-۳۴: در میان جمعیت بزرگ پیرو عیسی، تنها دو نابینا رحمت میطلبند و بینا میشوند؛ دعوتی به این دعا: «خداوندا، چشمان ما را باز کن.»
از لوقا ۲۰:۲۰-۲۶: دام پرسش دربارهٔ خراج قیصر، پاسخ عیسی، و اینکه شهروندان آسمان چگونه هوشیارانه و وظیفهشناسانه در کشور خود زندگی میکنند.
موعظهٔ روز مادر از لوقا ۲:۴۸-۵۲ دربارهٔ پنج مادر کتابمقدس: رفقه، مادرِ حاضر در داوری سلیمان، مادر یعقوب و یوحنا، مریم و افنیکی.
در یکشنبهٔ پس از میلاد، بر اساس اول تسالونیکیان ۵:۱۲-۱۸: شادی آمدن مسیح نباید با پایان عید تمام شود، بلکه همهٔ سال بماند.
بر اساس یونس باب ۳ و مزمور ۸۵: ضعفها و قوتهای یونس نبی و رحمت خدا بر نینوای توبهکار.
بر اساس یعقوب ۵:۱۷-۱۸ و اول پادشاهان ۱۸-۱۹: قوتها و ضعفهای ایلیا و خدایی که با آوازی آرام و ملایم سخن میگوید.
بر اساس پیدایش ۳۲:۲۴-۳۲: یعقوب، مردی پر از ضعف که همیشه در پی برکت خدا بود، ایمانی عادی و شخصی را نشان میدهد که در دعا خدا را رها نمیکند.
تعلیم عیسی دربارهٔ نگرانی در متی ۶:۲۵-۳۴: مانند کودک به پدر اعتماد کنید، هر روز را جداگانه زندگی کنید و هر دغدغه را در دعا به خدا بسپارید.
بر اساس رومیان ۱۲:۱۷-۱۹ و متی ۵:۴۳-۴۸: بدی را با بدی پاسخ ندهید، انتقام را به خدا بسپارید و با همه در صلح و محبت زندگی کنید.
شک از کجا میآید و ایمان چگونه بر آن غلبه میکند، بر اساس یعقوب ۱:۵-۸: با ایمان بخواهید و شک نکنید، زیرا شکاک مانند موج دریاست.
تنهایی و پاسخ آن در حضور خدا، دوستی و کلیسا، بر اساس سخن عیسی در یوحنا ۱۶:۳۲: «تنها نیستم، زیرا پدر با من است.»