نبی در شهر خود بیحرمت است
رد شدن عیسی در ناصره، از مرقس ۶:۱-۶: چرا آشنایی مردم را از شناخت مسیح بازمیدارد و او کجا کار میکند؛ آنجا که با ایمان پذیرفته شود.
- مرقس ۶:۱-۶
- یوحنا ۱:۹-۱۲
- مزمور ۹۶
رد شدن عیسی در ناصره، از مرقس ۶:۱-۶: چرا آشنایی مردم را از شناخت مسیح بازمیدارد و او کجا کار میکند؛ آنجا که با ایمان پذیرفته شود.
چرا عیسی با مَثَلها سخن میگفت؛ از متی ۱۳:۱۰-۱۷: آنکه میشنود و پیروی میکند بیشتر مییابد، اما دلِ سخت میشنود و نمیفهمد.
موعظهٔ روز مادر از لوقا ۲:۴۸-۵۲ دربارهٔ پنج مادر کتابمقدس: رفقه، مادرِ حاضر در داوری سلیمان، مادر یعقوب و یوحنا، مریم و افنیکی.
بر اساس یوحنا ۱:۱۷ و غلاطیان ۳:۱۰-۲۷: شریعت تا آمدن مسیح سرپرست بود؛ ایمانداران اکنون در فیض و ایمان زندگی میکنند، نه زیر قانون.
نخستین موعظهٔ ایام انتظار میلاد، از اشعیا ۴۹:۶ و متی ۸:۵-۱۳: اگر مسیح نیامده بود، ملتها قوم خدا نمیشدند.
بر اساس خروج ۳-۴ و عبرانیان ۱۱:۲۳-۲۹: نه معجزات موسی، بلکه غیرت او برای قومش، فروتنی و بردباریاش الگوی ایمان عادی است.
بر اساس پیدایش ۳۹:۱-۶ و ۵۰:۱۵-۲۱: قوتها و خطاهای یوسف ایمانی عادی را نشان میدهد که وظیفهاش را انجام میدهد و به خدا اعتماد دارد.
بر اساس پیدایش ۳۲:۲۴-۳۲: یعقوب، مردی پر از ضعف که همیشه در پی برکت خدا بود، ایمانی عادی و شخصی را نشان میدهد که در دعا خدا را رها نمیکند.
بر اساس عبرانیان ۱۱:۸-۱۹: ابراهیم، انسانی عادی با ضعفهای واقعی، ایمانی عادی را نشان میدهد که اطاعت میکند، منتظر میماند و آرام با خدا راه میرود.
بر اساس اول پطرس ۲:۲۱-۲۵: تنها مسیح سرمشق کامل است و زندگی ساده و فروتن او نشان میدهد زندگی و ایمان مسیحی عادی چیست.
شک از کجا میآید و ایمان چگونه بر آن غلبه میکند، بر اساس یعقوب ۱:۵-۸: با ایمان بخواهید و شک نکنید، زیرا شکاک مانند موج دریاست.
آرامش مسیح در دل، فکر و عمل، در جهانی ناآرام که آرامش را جای دیگر میجوید؛ بر اساس یوحنا ۱۴:۲۷ و ۱۶:۳۳.
نگاه مسیحی به بیماری و رنج بر اساس خار در جسم پولس (دوم قرنتیان ۱۲:۱-۱۰)، همراه با ایوب و مزمور ۶۶.
چگونه ایمان بر ترس غلبه میکند، بر اساس اشعیا ۴۱:۱۰: خدا با قوم خود است، پس لازم نیست از آینده بترسند و میتوانند هر ترسی را در دعا نزد او ببرند.
موعظهٔ پنطیکاست از یوحنا ۱۶:۷-۱۱: روحالقدس جهان را بر گناه، عدالت و داوری ملزم میکند و بهوسیلهٔ کلیسا کار میکند.
بر اساس عبرانیان ۱۱:۱۳-۱۶: ایمان وعدههای خدا را از دور سلام میگوید و چون مسافری بر زمین، به امید وطن آسمانی زندگی میکند.
بر اساس افسسیان ۲:۱-۱۰: خدا کسانی را که در گناه مرده بودند با مسیح زنده میکند تا بهراستی زنده باشیم، نه فقط به نام.
موعظهٔ عید قیام بر اساس اول قرنتیان ۱۵:۱۲-۲۰: چرا ایمان مسیحی بر مسیحِ زنده و برخاسته استوار است.
چگونه جمعیتی که عیسی را چون پادشاه استقبال کرد در پنج روز بر ضد او شد؛ بر اساس مرقس ۱۱:۷-۱۰ و ۱۵:۶-۱۵، و هشداری دربارهٔ ایمان سطحی.
چرا دعا نفَس ایماندار است و مسیح چگونه دعا کردن را میآموزد؛ بر اساس متی ۶:۵-۱۵، همراه با مزمور ۵۱ و نمونهٔ جورج مولر.
بر پایهٔ رومیان ۳:۲۱-۳۱: خدا گناهکاران را از راه ایمان به مسیح، که مجازات شریعت را بر صلیب به دوش کشید، عادل میشمارد.
بر پایهٔ عبرانیان ۱۱:۱ و ۶ و رومیان ۱۰:۸-۱۷: ایمان فقط دانستن دربارهٔ مسیح نیست، بلکه سپردن خود به اوست و در عمل دیده میشود.
چرا توبه و ایمان بنیاد زندگی مسیحی است و توبهٔ راستین چیست، بر اساس عبرانیان ۶:۱-۳ و متی ۴:۱۷.
یکشنبهٔ دوم انتظار میلاد: یوسف در متی ۱:۱۹-۲۵، مردی باغیرت و خویشتندار، مطیع در ایمان، و پدری مسئولیتپذیر.