یکدیگر را محبت کنید: شاخههای پرثمر
فرمان عیسی به محبتِ یکدیگر در یوحنا ۱۵:۱۲-۱۷ در کنار تمثیل تاک حقیقی: ماندن در محبت او و آوردن میوهای که میماند.
- یوحنا ۱۵:۱۲-۱۷
- یوحنا ۱۵:۱-۸
- مزمور ۶۲
فرمان عیسی به محبتِ یکدیگر در یوحنا ۱۵:۱۲-۱۷ در کنار تمثیل تاک حقیقی: ماندن در محبت او و آوردن میوهای که میماند.
در آستانهٔ عید صعود، سه وعده از وداع عیسی در یوحنا ۱۴: او بازمیگردد، ایماندارانش کارهای بزرگتر میکنند، و سلامتی خود را به جا میگذارد.
بر اساس یعقوب ۵:۱-۶، به مناسبت روز کارگر: خدا فریاد فقیر و کارگرِ بیمزد را میشنود و ایمانداران را به عدالت و رحمت میخواند.
بر اساس عبرانیان ۱۱:۱۳-۱۶: ایمان وعدههای خدا را از دور سلام میگوید و چون مسافری بر زمین، به امید وطن آسمانی زندگی میکند.
بر اساس افسسیان ۲:۱-۱۰: خدا کسانی را که در گناه مرده بودند با مسیح زنده میکند تا بهراستی زنده باشیم، نه فقط به نام.
موعظهٔ عید قیام بر اساس اول قرنتیان ۱۵:۱۲-۲۰: چرا ایمان مسیحی بر مسیحِ زنده و برخاسته استوار است.
چگونه جمعیتی که عیسی را چون پادشاه استقبال کرد در پنج روز بر ضد او شد؛ بر اساس مرقس ۱۱:۷-۱۰ و ۱۵:۶-۱۵، و هشداری دربارهٔ ایمان سطحی.
در آغاز ماه نیسان: جایگاه آشور و نینوا در کتابمقدس و سخن مسیح دربارهٔ آیت یونس در متی ۱۲:۳۸-۴۱.
مسئول بیوهزنان، سالمندان و تنهایان کیست: نخست خانواده، سپس کلیسا و شماسان آن؛ بر اساس اعمال رسولان ۶:۱-۴ و اول تیموتائوس ۵:۱-۱۶.
چرا دعا نفَس ایماندار است و مسیح چگونه دعا کردن را میآموزد؛ بر اساس متی ۶:۵-۱۵، همراه با مزمور ۵۱ و نمونهٔ جورج مولر.
قدوسیت بهعنوان کار مادامالعمر خدا در ایماندار، بر اساس لاویان ۱۹:۱-۴ و سلام پولس به «مقدسان» قرنتس در اول قرنتیان ۱:۱-۳.
بر پایهٔ رومیان ۸:۱۴-۲۳ و غلاطیان ۴:۱-۱۱: ایمانداران در مسیح دیگر غلام نیستند، بلکه پسران و دختران و وارثان خدایند و او را «ابّا، پدر» میخوانند.
بر پایهٔ رومیان ۳:۲۱-۳۱: خدا گناهکاران را از راه ایمان به مسیح، که مجازات شریعت را بر صلیب به دوش کشید، عادل میشمارد.
بر پایهٔ سخن عیسی با نیقودیموس در یوحنا ۳:۳-۸: تولد تازه کار روح خداست نه اصلاح خود، و شرط ورود به ملکوت خدا.
بر پایهٔ اعمال رسولان ۳:۱۹: توبه یعنی رویگرداندن از گناه و از خود و بازگشت به سوی خدا؛ دگرگونی درونی که روحالقدس پدید میآورد.
بر پایهٔ عبرانیان ۱۱:۱ و ۶ و رومیان ۱۰:۸-۱۷: ایمان فقط دانستن دربارهٔ مسیح نیست، بلکه سپردن خود به اوست و در عمل دیده میشود.
چرا توبه و ایمان بنیاد زندگی مسیحی است و توبهٔ راستین چیست، بر اساس عبرانیان ۶:۱-۳ و متی ۴:۱۷.
دعوتی در آغاز سال نو به برگزیدن هدف زندگی و دویدن تا پایان: خدمت به خدا و انجام ارادهٔ او، بر اساس اول قرنتیان ۹:۲۴-۲۷.
دعوتی در پایان سال به تسویهٔ هر بدهی: به خدا، به یکدیگر در محبت، و به خویشتن برای زیستن در روح، بر اساس رومیان ۱۳:۸.
مجوسیان در متی ۲:۱-۱۲: بیگانگانی که ستاره را دنبال کردند، راه دراز و سخت را پیمودند و کودک را پرستیدند، در حالی که نزدیکان نیامدند.
درسهایی از شبانان بیتلحم دربارهٔ ایمان ساده، اطاعت بیدرنگ و بازگفتن مژده، بر اساس لوقا ۲:۸-۲۰.
یکشنبهٔ دوم انتظار میلاد: یوسف در متی ۱:۱۹-۲۵، مردی باغیرت و خویشتندار، مطیع در ایمان، و پدری مسئولیتپذیر.
یکشنبهٔ اول انتظار میلاد: سه درس از مریم در بشارت فرشته (لوقا ۱:۲۶-۳۸) برای آمادگی تولد مسیح: پاکی، فروتنی و ایمان.
تأملی کوتاه و یادبودی بر پیدایش ۲۵:۷-۸: ابراهیم در پیری نیکو، سیر از عمر، درگذشت و به قوم خود پیوست.